Genesis 20

¹Abraham podróżował stamtąd w kierunku ziemi Południa i zamieszkiwał między Kadeszem a Szurem. Mieszkał jako przychodzeń w Gerare.

²Abraham powiedział o swojej żonie Sarze: „Ona jest moją siostrą". Abimelek, król Gerare, wysłał ludzi i wziął Sarę.

³Ale Bóg przyszedł do Abimoleka w nocy przez sen i powiedział do niego: „Oto jesteś człowiekiem martwym, z powodu tej kobiety, którą wziąłeś. Albowiem jest ona żoną mężczyzny".

⁴Abimelek zaś nie zbliżył się do niej. Powiedział: „Panie, czy zabijesz nawet naród sprawiedliwy?

⁵Czy nie powiedział mi: „Ona jest moją siostrą"? I ona sama powiedziała: „On jest moim bratem". W uczciwości mojego serca i niewinności moich rąk uczyniłem to".

⁶Bóg powiedział do niego we śnie: „Tak, ja wiem, że w uczciwości twojego serca uczyniłeś to, i ja także powstrzymałem cię od grzechu przeciwko mnie. Przeto nie pozwoliłem ci jej dotknąć.

⁷A więc teraz oddaj żonę tego człowieka. Albowiem jest on prorokiem i będzie się modlić za ciebie, abyś żył. Jeśli jej nie oddasz, wiedz na pewno, że umrzesz, ty i wszyscy, którzy są twoi".

⁸Abimelek wstał wcześnie rano i wezwał wszystkich swoich sług, i oznajmił im wszystkie te słowa. Ludzie bardzo się zlękli.

⁹Potem Abimelek wezwał Abrahama i powiedział do niego: „Co uczyniłeś nam? W czym zgrzeszyłem przeciwko tobie, że sprowadziłeś na mnie i na moje królestwo wielki grzech? Uczyniłeś mi czyny, których nie powinno się czynić".

¹⁰Abimelek powiedział do Abrahama: „Co widziałeś, że uczyniłeś tę rzecz?

¹¹Abraham powiedział: „Pomyślałem sobie: «Na pewno nie ma tu bojaźni Bożej. Zabią mnie z powodu mojej żony»".

¹²Ponadto ona rzeczywiście jest moją siostrą, córką mego ojca, ale nie córką mojej matki; i stała się moją żoną.

¹³Stało się, gdy Bóg sprawił, że błąkałem się z domu mojego ojca, powiedziałem do niej: «To będzie twoja łaska, którą mi okażesz. Wszędzie, dokąd pójdziemy, mów o mnie: «On jest moim bratem»»".

¹⁴Abimelek wziął owce i woły, niewolników i niewolnice i dał je Abrahamowi, i oddał mu jego żonę Sarę.

¹⁵Abimelek powiedział: „Oto, moja ziemia jest przed tobą. Mieszkaj, gdzie się tobie podoba".

¹⁶Do Sary powiedział: „Oto dałem twojemu bratu tysiąc srebrników. Oto dla ciebie jest przykrycie oczu dla wszystkich, którzy są z tobą. Przed wszystkimi jesteś usprawiedliwiona".

¹⁷Abraham modlił się do Boga. Bóg uzdrowił Abimoleka, jego żonę i jego niewolnice, i rodziły dzieci.

¹⁸Albowiem Pan zawarł namiętnie wszystkie łona domu Abimoleka z powodu Sary, żony Abrahama.