Genesis 22

¹Potem zaś Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: Abrahamie; a on odpowiedział: Oto jestem.

²I rzekł do niego: Weź syna swojego, jedynego syna swojego, którego miłujesz, Izaaka, i idź do ziemi Moria i złóż go w ofierze całopalnej na jednej z gór, którą ci wskaże.

³Wstał więc Abraham z łna wczesnym rankiem i osiodłał swoje osła; wziął z sobą dwóch młodzieńców swoich i Izaaka, syna swojego; i gdy porąbał drewno na całopalenie, wyruszył w drogę na miejsce, które mu wskazał Bóg.

⁴A dnia trzeciego Abraham, podniósłszy oczy, zobaczył to miejsce z daleka.

⁵I rzekł do młodzieńców swoich: Zostańcie tu z osłem, a ja i chłopiec pójdziemy tam, poklonimy się i wrócimy do was.

⁶I Abraham wziął drewno na całopalenie i włożył je na Izaaka, syna swojego; wziął zaś w rękę ogień i nóż, i poszli obaj razem.

⁷Wtedy Isaac rzekł do Abrahama, ojca swojego: Ojcze; a ten odpowiedział: Oto jestem, synu mój. I powiedział: Mamy drewno i ogień, ale gdzie jest baranek na całopalenie?

⁸I Abraham rzekł: Bóg sam sobie wybierze baranka na całopalenie, moje dziecko. I poszli obaj razem.

⁹I przyszli na miejsce, które mu wskazał Bóg; i tam Abraham wybudował ołtarz i ułożył drewno, a następnie związawszy Izaaka, syna swojego, położył go na drewnie na ołtarzu.

¹⁰I wyciągnąwszy rękę, Abraham wziął nóż, aby zabić syna swojego.

¹¹Lecz głos anioła Pana zawołał z nieba, mówiąc: Abrahamie, Abrahamie; a on odpowiedział: Oto jestem.

¹²I rzekł: Nie wyciągaj ręki przeciwko chłopcu i nie rób mu nic; teraz bowiem wiem, że boisz się Boga, skoro nie oszczędziłeś syna swojego, syna jedynego dla mnie.

¹³I podniósłszy oczy, Abraham zobaczył baranka zatrzymanego w gąszczach roginią; i Abraham wziął baranka i złożył go w ofierze całopalnej zamiast syna swojego.

¹⁴I dał Abraham temu miejscu imię: Pan widzi; jak się mówi do dzisiaj: Na górze Pan się ujawnia.

¹⁵I głos anioła Pana zawołał do Abrahama po raz drugi z nieba,

¹⁶Mówiąc: Przysięgam na imię moje, mówi Pan, że dlatego, iż uczyniłeś to i nie oszczędziłeś syna swojego, jedynego syna swojego dla mnie,

¹⁷Że cię będę obficie błogosławił i rozmnożę potomstwo twoje jak gwiazdy niebieskie i jak piasek nad brzegiem morza; i potomstwo twoje weźmie w posiadanie bramę nieprzyjciół swoich;

¹⁸I we wszystkich narodach ziemi będą błogosławieni w potomstwie twoim, ponieważ posłuchałeś głosu mojego.

¹⁹Wrócił więc Abraham do młodzieńców swoich i poszli razem do Beer-szeby, gdzie Abraham mieszkał.

²⁰Po tych zaś wydarzeniach Abraham otrzymał wiadomość, że Milka, żona brata jego Nachora, urodziła synów;

²¹Usza, najstarszego, i Boza, brata jego, i Kemuela, ojca Aramu,

²²I Keseda i Hazę i Pifdasza i Jidlafa i Betuela.

²³Betuelem był ojcem Rebeki; tych ośmiu synów urodziła Milka Nachorowi, bratu Abrahama.

²⁴A służąca jego Reuma również urodziła: Tebę, Gahama, Tahasza i Maakę.