Genesis 28

¹Toen riep Izak Jakob, zegende hem, en zei: Neem geen vrouw uit de dochters der Kanaänieten;

²Maar maak u op en ga naar Paddan-Aram, naar het huis van Betuel, uw moeders vader, en neem u aldaar een vrouw uit de dochters van Laban, uw moeders broeder.

³En God, de Almachtige, zegene u en make u vruchtbaar en vermenigvuldig u, opdat gij een vergadering van volken zijt.

⁴En Hij gave u de zegen van Abraham, u en uw zaad met u, opdat gij het land erfelijke bezit, waarin gij heeft gewoond, hetwelk God aan Abraham gegeven heeft.

⁵Izak zond Jakob weg; en hij ging naar Paddan-Aram, naar Laban, den zoon van Betuel, den Arameeër, den broeder van Rebekka, der moeder van Jakob en Ezau.

⁶Toen Ezau zag, dat Izak Jakob gezegend had en hem naar Paddan-Aram gezonden, om hem aldaar een vrouw te nemen, en dat hij hem zegende en zeide: Gij zult geen vrouw nemen uit de dochters der Kanaänieten;

⁷En dat Jakob zijn vader en moeder gehoord had en naar Paddan-Aram gegaan was;

⁸Zag Ezau, dat de dochters der Kanaänieten zijn vader niet behaagden.

⁹Toen ging Ezau naar Ismael en nam Mahalat, de dochter van Ismael, den zoon van Abraham, de zuster van Nebajot, tot zich tot vrouw, bij zijn andere vrouwen.

¹⁰Toen Jakob uit Beer-Seba vertrok om naar Charan te gaan.

¹¹En hij kwam aan een zekere plaats en bleef daar des nachts, want de zon was ondergegaan; en hij nam een der stenen van die plaats en legde die onder zijn hoofd en sliep op die plaats.

¹²En hij droomde, en zie, er was een ladder opgesteld op de aarde, en het hoofd daarvan raakte tot aan de hemel; en zie, de engelen Gods klommen daarlangs op en af.

¹³En zie, de Here stond boven op dezelfde; en Hij zeide: Ik ben de Here, de God van uw vader Abraham, en de God van Izak; het land, waarop gij ligt, zal Ik u en uw zaad geven.

¹⁴En uw zaad zal zijn als het stof der aarde, en gij zult zich uitbreiden naar het westen en naar het oosten, naar het noorden en naar het zuiden; en in u en in uw zaad zullen alle geslachten der aarde gezegend worden.

¹⁵En zie, Ik ben met u en zal u bewaren, gij waar gaat; en Ik zal u terug brengen tot dit land; want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik gedaan heb, wat Ik tot u gesproken heb.

¹⁶Toen Jakob uit zijn slaap ontwaakte, zeide hij: Waarlijk, de Here is op deze plaats en ik heb het niet geweten.

¹⁷En hij vreesde en zeide: Hoe verschrikkelijk is deze plaats! Dit is niet anders dan het huis Gods en dit is de poort des hemels.

¹⁸En Jakob stond des morgens vroeg op, en nam de steen, die hij onder zijn hoofd gelegd had, en stelde die tot een pilaar op en goot olie daarop.

¹⁹En hij noemde de naam dier plaats Beth-El; doch te voren heette de stad Lus.

²⁰En Jakob deed een gelofte, zeggende: Indien God met mij zal zijn en mij zal bewaren op dezen weg, dien ik ga, en mij brood te eten en klederen aan te trekken zal geven;

²¹Zodat ik in vrede wederkeer tot het huis mijns vaders, dan zal de Here mij tot God zijn;

²²En deze steen, dien ik tot een pilaar gesteld heb, zal Gods huis zijn; en al wat Gij mij geven zult, daarvan zal ik het tiende deel aan U geven.