Genesis 29

¹Wtedy Jakub ruszył w podróż i przybył do ziemi synów wschodu.

²I spojrzał, a oto studnia na polu, i oto trzy stada owiec leżące przy niej. Albowiem z tej studni napajali stada. Kamień zaś przy otworze studni był wielki.

³Tam zbierały się wszystkie stada. Odwalali kamień od otworu studni i napajali owce, a potem układali kamień znowu na otworze studni na jego miejscu.

⁴Jakub powiedział do nich: „Bracia moi, skąd jesteście?" Odpowiedzieli: „Jesteśmy z Charanu."

⁵Powiedział do nich: „Czy znacie Labana, syna Nachora?" Powiedzieli: „Znamy go."

⁶Powiedział do nich: „Czy się on ma dobrze?" Powiedzieli: „Dobrze się ma. Oto Rachel, jego córka, nadchodzi z owcami."

⁷Powiedział: „Oto jeszcze środek dnia, nie czas jeszcze gromadzić bydło. Napójcie owce i idźcie je paść."

⁸Powiedzieli: „Nie możemy, dopóki nie zgromadzą się wszystkie stada, i dopóki nie odwalimy kamienia od otworu studni. Wtedy napajamy owce."

⁹Podczas gdy jeszcze mówił do nich, przyszła Rachel z owcami swojego ojca, albowiem ona je pasiła.

¹⁰Stało się, gdy Jakub zobaczył Rachel, córkę Labana, brata swojej matki, i owce Labana, brata swojej matki, że Jakub przystąpił i odwalił kamień od otworu studni i napojił stado Labana, brata swojej matki.

¹¹Jakub pocałował Rachel i podniósł swój głos, i płakał.

¹²Jakub oznajmił Rachel, że jest bratem jej ojca i synem Rebeki. Ona zaś pobiegła i oznajmiła to swojemu ojcu.

¹³Stało się, gdy Laban usłyszał wiadomość o Jakubie, synu swojej siostry, że wybiegł na spotkanie Jakubowi i objął go, i pocałował go, i przyprowadził go do swojego domu. Jakub opowiedział Labanowi wszystkie te rzeczy.

¹⁴Laban powiedział do niego: „Zapewne jesteś moim kością i moim ciałem." Mieszkał z nim miesiąc.

¹⁵Laban powiedział do Jakuba: „Czy dlatego, że jesteś moim bratem, mam cię przymować bez zapłaty? Powiedz mi, jaka będzie twoja zapłata?"

¹⁶Laban miał dwie córki. Nazwa starszej była Lea, a nazwa młodszej była Rachel.

¹⁷Oczy Lei były słabe, ale Rachel była piękna i miała piękną postawę.

¹⁸Jakub kochał Rachel. Powiedział: „Będę ci służył siedem lat za Rachel, twoją córkę młodszą."

¹⁹Laban powiedział: „Lepiej jest, bym jej tobie dał, niż bym ją dał innemu człowiekowi. Zostań przy mnie."

²⁰Jakub służył siedem lat za Rachel. Wydawały mu się one zaledwie kilka dni ze względu na miłość, którą do niej żywił.

²¹Jakub powiedział do Labana: „Daj mi moją żonę, albowiem dni moje są spełnione, abym wszedł do niej."

²²Laban zgromadził wszystkich ludzi tego miejsca i uczynił ucztę.

²³Stało się wieczorem, że wziął Leę, swoją córkę, i przyprowadził ją do niego. Wszedł do niej.

²⁴Laban dał Zilpę, swoją służącą, swojej córce Lei za służącą.

²⁵Stało się z rana, że oto była Lea. Powiedział do Labana: „Co to uczyniłeś mi? Czyż nie dla Rachel służyłem u ciebie? Czemu mnie oszukałeś?"

²⁶Laban powiedział: „Nie robi się tak w naszym miejscu, by dać młodszą przed pierworodną.

²⁷Wypełnij tydzień tej, a damy ci drugą także za służbę, którą będziesz jeszcze siedem lat służył mnie."

²⁸Jakub postąpił tak i wypełnił jej tydzień. Dał mu Rachel, swoją córkę, za żonę.

²⁹Laban dał Rachel, swojej córce, Bilhę, swoją służącą, by była jej służącą.

³⁰Wszedł też do Rachel i kochał Rachel bardziej niż Leę, i służył mu jeszcze siedem innych lat.

³¹Pan widział, że Lea była nienawidzona, i otworzył jej macicę, a Rachel była niepłodna.

³²Lea poczęła i urodziła syna i nazwała go Rubenem. Albowiem powiedziała: „Dlatego, że Pan spojrzał na moją udręką. Albowiem teraz będzie mnie kochać mój mąż."

³³Poczęła znowu i urodziła syna i powiedziała: „Dlatego, że Pan słyszał, że jestem nienawidzona, dał mi także tego syna." I nazwała go Szymeonem.

³⁴Poczęła znowu i urodziła syna. Powiedziała: „Teraz tym razem przywiąże się do mnie mój mąż, bo urodziłam mu trzech synów." Dlatego nazwano go Lewim.

³⁵Poczęła znowu i urodziła syna. Powiedziała: „Tym razem będę chwalić Pana." Dlatego nazwała go Judą. Potem przestała rodzić.