Genesis 35

¹I Bóg powiedział do Jakuba: Wstań i pójdź do Betel, i mieszkaj tam; i zbuduj ołtarz tam Bogu, który się ukazał tobie, gdy uciekałeś przed twojm bratem Ezawem.

²Wtedy Jakub powiedział do wszystkich swoich ludzi: Usuńcie bogi cudze, które są między wami, i oczyszczcie się, i przeobrażcie się w odzież czystą.

³I pójdziemy do Betel; i tam zbuduję ołtarz Bogu, który wysłuchał mnie w dniu mojego ucisku i był ze mną wszędzie, dokąd się udawałem.

⁴Wtedy dali Jakubowi wszystkie bogi cudze, które mieli, i kolczyki, które były w ich uszach; i Jakub pogrzebał je pod świętym drzewem w Sychem.

⁵I wyruszyli w podróż; i strach przed Bogiem był na miastach wokół nich, tak że nie napadli na synów Jakuba.

⁶I przybył Jakub do Luz w ziemi Kanaan, czyli do Betel, on i wszyscy jego ludzie.

⁷I zbudował tam ołtarz, nazwując to miejsce El-Betel; bo tam ukazał mu się Bóg, gdy uciekał przed swojm bratem.

⁸I umarła Debora, służebnica, która pielęgnowała Rebekę od jej urodzenia, i pochowana została przy Betelu, pod świętym drzewem; i nazwali to Allon-Bacuth.

⁹A gdy Jakub szedł z Paddan-Aram, ukazał mu się Bóg znowu i błogosławił mu, mówiąc:

¹⁰Jakub jest twoja nazwa, ale nie będzie ona nadal twoją nazwą; od teraz twoja nazwa będzie Izrael; i tak został nazwany Izrael.

¹¹I Bóg powiedział do niego: Ja jestem Bóg Wszechmogący; bądź płodny i rozmnażaj się; naród, tak, zgromadzenie narodów, wyjdzie z ciebie, i królowie będą twoim potomstwem.

¹²I ziemię, którą dałem Abrahamowi i Izaakowi, dam tobie; i twojemu potomstwu po tobie dam ziemię.

¹³I wstąpił Bóg od niego na miejsce, gdzie się z nim rozmawiał.

¹⁴I postawił Jakub słup na miejscu, gdzie się z nim rozmawiał Bóg, i złożył na nim ofiarę pitną i olej.

¹⁵I nazwał miejsce, gdzie Bóg się z nim rozmawiał, Betel.

¹⁶I wyruszyli z Betel; i gdy byli jeszcze w pewnej odległości od Efrata, poczęła Rachel bóle rodzaju i rodzina się jej mocno.

¹⁷A gdy bół jej był bardzo wielki, powiedziała do niej kobieta, która jej służyła: Nie bój się; bo oto będziesz mieć innego syna.

¹⁸A gdy odchodziło jej życie (bo śmierć ją dosięgnęła), dała dziecku na imię Ben-Oni; ale jego ojciec nazwał go Benjamin.

¹⁹I umarła Rachel i pochowana została na drodze do Efrata, to jest Betlejem.

²⁰I postawił Jakub słup na jej grobie; słup ten nosi nazwę: Słup grobu Rachel, aż do dzisiaj.

²¹I wyruszył Izrael dalej i rozbił swój namiot po drugiej stronie wieży stada.

²²A gdy przebywali w tej krainie, poszedł Ruben i położył się z Bilhą, służebnicą swojego ojca; i Izrael się o tym dowiedział.

²³A synów Jakuba było dwunastu: synowie Leii: Ruben, pierworodny Jakuba, i Symeon, i Lewi, i Judasz, i Issachar, i Zebulun.

²⁴Synowie Racheli: Józef i Benjamin.

²⁵Synowie Bilhy, służebnicy Racheli: Dan i Naftali.

²⁶Synowie Zilpy, służebnicy Leii: Gad i Aser; to są synowie, których Jakub miał w Paddan-Aram.

²⁷I przybył Jakub do swojego ojca Izaaka do Mamre, do Kiriat-Arby, to jest do Hebronu, gdzie mieszkali Abraham i Izaak.

²⁸A Izaak był w wieku stu osiemdziesięciu lat.

²⁹I skończył się Izaak i został pochowany z ludem swojego ojca, stary człowiek po długim życiu; i jego synowie Jakub i Ezaw pogrzebali go.