Genesis 42

¹Naye Yakobo alipogundua kuwa kulikuwa na mahindi katika Misri, Yakobo akasema kwa wanawe, Kwa nini mnangalia baadhi yenu?

²Akasema, Tazama, nimeisikia kuwa kulikuwa na mahindi katika Misri: teremkeni pale, munununue kwa ajili yetu kutoka huko; ili tupate kuishi, wala tusifike kufa.

³Na watatu wa kumi wa Yusuf wakaenda chini kununua mahindi katika Misri.

⁴Lakini Benjamini, ndugu wa Yusuf, Yakobo hakuwatuma pamoja na wenzao; kwa sababu akasema, Pengine jambo bovu litamkuta.

⁵Na wana wa Israeli wakaja kununua mahindi pamoja na wale wengine waliotaka kununua; kwa sababu njaa ilikuwa katika nchi ya Kanani.

⁶Na Yusuf ndiye alikuwa mtawala wa nchi, naye ndiye aliyekuwa akiuza kwa watu wote wa nchi: na wanunuzi wa Yusuf wakaja, wakainama kwa uso katika ardhi.

⁷Yusuf alipomwona wanunuzi wake, akawajua, lakini akajifanya mgeni kwao, akasema naye kwa sauti kali; akasema kwao, Mnaletwa wapi? Wakasema, Tumetoka nchi ya Kanani kununua chakula.

⁸Yusuf akawajua wanunuzi wake, lakini wao hawakumjua.

⁹Yusuf akakumbuka ndoto zilizotokea juu yao, akasema kwao, Nyinyi ni wahasira; mnaletwa kujua jambo lililofichwa la nchi.

¹⁰Wakasema kwake, Hapana, bwana wangu, lakini kununua chakula ndio watumishi wako wameletwa.

¹¹Sote ni wana wa mtu mmoja; sote ni watu wenye haki, watumishi wako si wahasira.

¹²Akasema kwao, Hapana, lakini mnaletwa kujua jambo lililofichwa la nchi.

¹³Wakasema, Watumishi wako ni ndugu kumi na mbili, wana wa mtu mmoja nchi ya Kanani; tazama, mwanawe mdogo ni leo pamoja na baba yetu, na mmoja hajako.

¹⁴Yusuf akasema kwao, Hayo ndio niliyosema ninyi, nikisema, Nyinyi ni wahasira:

¹⁵Kwa njia hii mtajua: Kwa maisha ya Farao, hamtaruhusa kuondoka hapa, isipokuwa ndugu yenu mdogo akuja hapa.

¹⁶Mtumeni mmoja wenu, na akalete ndugu yenu, nao mtabaki gerezani, ili maneno yenu yajifunze, kama kuna kweli: lakini kama sivyo, kwa maisha ya Farao, sisi kwa hakika nyinyi ni wahasira.

¹⁷Akawafunga sote pamoja mahali pa mateka kwa siku tatu.

¹⁸Yusuf akasema kwao siku ya tatu, Fanyeni hivi, mtu muishi; nami ninayefwata Mungu:

¹⁹Kama nyinyi ni watu wenye haki, bwana mmoja wenu akae mahali pa mateka: nao nyinyi, mbukeni mahindi kwa ajili ya njaa ya nyumba zenu:

²⁰Lakini kaleteni ndugu yenu mdogo kwa mimi; nayo maneno yenu yatajifunza, na hamtakufa. Wakafanya hivo.

²¹Wakasema wakamjia: Sisi ni hatia kwa ukweli kuhusu ndugu yetu, kwa kuwa tulikuwa tunaona msumeko wa akili yake alipomkombeza, wala hatukusikia; kwa sababu msumeko huu umefika kwenye sisi.

²²Reubeni akawajibiana, akasema, Je! Sikuwaambieni, nikisema, Msitende dhambi kwa mtoto; lakini hamkusikia? Kwa sababu tazama, pia kumkosa damu yake kumkosa.

²³Lakini hawakujua kuwa Yusuf aliwajua; kwa kuwa aliyasema kwa mlezi.

²⁴Akageuka mbali kwao, akalia; akaarudi kwao, akasema naye, akamchukua Simioni, akamfunga mbele ya macho yao.

²⁵Yusuf akaamuru kuandaa magunia yao kwa mahindi, na kumrudisha fedha yake kila mtu katika gunia lake, na kuwapa chakula cha njia: wakafanya hivo.

²⁶Wakabeba mahindi kwenye punda zao, wakaondoka kutoka huko.

²⁷Mmoja wao alifungua gunia lake kumpa punda yake chakula mahali pa kulala safarini, akagundua fedha yake; tazama, ilikuwa midomoni mwa gunia lake.

²⁸Akasema kwa wanunuzi wake, Fedha yangu imerudi; tazama, iko katika gunia langu. Moyo wao ukawa wazi, wakaogopa, wakasema wakamjia, Nini hiki ambacho Mungu amefanya kwenye sisi?

²⁹Wakaja kwa Yakobo baba yao nchi ya Kanani, wakamjulisha yote aliyomkuta; wakasema,

³⁰Mtu huyo, mtawala wa nchi, akasema na nguvu kwenye sisi, akamkuta kwa wahasira wa nchi.

³¹Wakasema kwake, Sisi ni watu wenye haki; si wahasira:

³²Sote ni ndugu kumi na mbili, wana wa baba yetu; mmoja hajako, mdogo ni leo pamoja na baba yetu nchi ya Kanani.

³³Mtu yule mtawala wa nchi akasema kwenye sisi, Kwa njia hii nitajua kuwa nyinyi ni watu wenye haki; mmoja wa wanunuzi wenu waachie hapa, nao nyinyi, chukulani chakula cha njaa ya nyumba zenu, muondoke:

³⁴Na kaleteni ndugu yenu mdogo kwenye mimi: nayo nitajua kuwa si wahasira nyinyi, bali ni watu wenye haki: nayo nitakupea ndugu wako, nao mtakazi katika nchi.

³⁵Wakati walipojaza magunia yao, tazama, bunduki ya fedha ya kila mtu ilikuwa katika gunia lake: wakati wao na baba yao walipogundua bunduki za fedha, wakaogopa.

³⁶Yakobo baba yao akasema kwao, Mmenioza watoto wangu: Yusuf hajako, Simioni hajako, nao mtachukua Benjamini: yote haya yamekuja juu yangu.

³⁷Reubeni akasema kwa baba yake, nikisema, Uuaye watoto wangu wawili, kama sitamletea: jua yeye katika mkono wangu, nami nitamletea tena.

³⁸Akasema, Mwanangu hataremi pamoja na nyinyi; kwa sababu ndugu yake amekufa, naye ambaye alibaki yeke: kama jambo bovu litamkuta baada ya njia mliyoenda, basi mtakamatia nywele zangu nyeupe kwa huzuni hadi kwenye kaburi.