Genesis 47

¹Wtedy Józef poszedł do faraona i powiedział: Mój ojciec i moi bracia z ich trzodami i stadami oraz wszystko, co posiadają, przybyły z Kanaanu i teraz przebywają w ziemi Goszenu.

²I wziął pięciu ze swoich braci do faraona.

³I faraon powiedział do nich: Jaka jest wasza działalność? A oni odpowiedzieli: Twoi słudzy są pasterzami owiec, podobnie jak byli nasi ojcowie przed nami.

⁴I powiedzieli do faraona: Przybywamy, aby zarobić na utrzymanie w tej ziemi, ponieważ nie mamy paszy dla naszych trzód w ziemi Kanaanu; przeto pozwól swoim sługom zamieszkaćw ziemi Goszenu.

⁵I faraon powiedział do Józefa: Niech mają ziemię Goszenu; i jeśli są wśród nich zdolni mężowie, postawiłem ich nad moją trzodą.

⁶I Jakub z jego synami przybył do Józefa w Egipcie, i gdy wiadomość o tym dotarła do uszu faraona, króla Egiptu, powiedział do Józefa: Twój ojciec i bracia przybyli do ciebie; cała ziemia Egiptu jest przed tobą; pozwól swojemu ojcu i braciom zajmować najlepszą część ziemi jako miejsce pobytu.

⁷Wówczas Józef przyprowadził swojego ojca Jakuba przed faraona, i Jakub błogosławił mu.

⁸I faraon powiedział do niego: Ile masz lat?

⁹A Jakub powiedział: Lata moich wędrówek wynoszą sto trzydzieści; małe są liczebnie i pełne boleści lata mojego życia, i mniejsze niż lata wędrówek moich ojców.

¹⁰I Jakub błogosławił faraonom i wyszedł sprzed jego twarzy.

¹¹I Józef wyznaczył miejsce dla swojego ojca i braci, i dał im posiadłość w ziemi Egiptu, w najlepszej części ziemi, w ziemi Ramzesa, jak nakazał faraon.

¹²I Józef opiekował się swoim ojcem, braćmi i całym ludem domu jego ojca, dając im pożywienie według potrzeb ich rodzin.

¹³A w całej ziemi nie było pożywienia, bo głód był bardzo wielki, i cała Egipt i Kanaan słabły z powodu głodu.

¹⁴I wszystkie pieniądze z Egiptu i z ziemi Kanaanu, które wydano za ziarno, weszły w ręce Józefa: i schował je w domu faraona.

¹⁵A gdy zabrakło pieniędzy w Egipcie i w ziemi Kanaanu, Egipcjanie przychodzili do Józefa i mówili: Daj nam chleb; czy mamy zginąć przed twoimi oczami? Bo nie mamy już pieniędzy.

¹⁶I Józef powiedział: Dajcie mi waszą trzodę; dam wam ziarno za waszą trzodę, jeśli zabrakło wam pieniędzy.

¹⁷Przynieśli więc swoją trzodę do Józefa, a on dał im chleb za ich konie, trzody owiec i bydła oraz osły; i przez cały ten rok wyżywił ich, wymieniając na ich trzodę.

¹⁸A gdy ten rok się skończył, przyszli do niego w roku drugim i powiedzieli: Nie ukrywamy przed naszym panem, że zabrakło nam pieniędzy i wszystkie nasze trzody należą do naszego pana; nie pozostało nam nic do dania panu naszemu oprócz naszych ciał i naszej ziemi;

¹⁹Czy mamy zginąć przed twoimi oczami, my i nasza ziemia? Weź nas i naszą ziemię, daj nam chleb; i my i nasza ziemia będziemy sługami faraona; i daj nam nasienie, abyśmy mogli żyć, a ziemia nie opustoszała.

²⁰Więc Józef nabył wszystką ziemię Egiptu dla faraona; każdy Egipcjanin sprzedał swoją ziemię z powodu wielkiego głodu; wszakże cała ziemia stała się własnością faraona.

²¹A ludzi czyni służebnikami, miasto po mieście, od jednego końca Egiptu do drugiego.

²²Jedynie nie nabył ziemi kapłanów, albowiem kapłani otrzymywali żywność od faraona i mając co im faraon dał, nie potrzebowali sprzedawać swojej ziemi.

²³Wtedy Józef powiedział do ludu: Oto tego dnia czyniê was i waszą ziemię własnością faraona; oto nasienie dla was na zasiewanie pól.

²⁴A gdy dojdziecie plonów, dacie piątą część faraonom, a cztery części będą wasze na obsiew pól i na pożywienie dla was i dla waszych rodzin i dla waszych maleńkich.

²⁵A oni powiedzieli do niego: Uratowałeś nas od śmierci; niech znajdziemy łaskę w oczach twoich, i będziemy sługami faraona.

²⁶I Józef uczynił to prawem aż do dnia dzisiejszego, że faraon ma piątą część; jedynie ziemia kapłanów nie stała się jego własnością.

²⁷A Izrael mieszkał w ziemi Egiptu, w ziemi Goszenu; i nabyли tam posiadłości i bardzo się rozmnożyli i wzrastali.

²⁸A Jakub żył w ziemi Goszenu siedemnaście lat; tak więc lata jego życia były sto czterdzieści siedem lat.

²⁹A gdy się zbliżył czas jego śmierci, wezwał swojego syna Józefa i powiedział do niego: Jeśli jestem drogi w twoich oczach, połóż rękę swoją pod moje udo i przyrzekni przysięgą, że nie pogrzebiesz mnie w Egipcie;

³⁰Lecz gdy pójdę do moich ojców, wynieś mnie z Egiptu i pogrzeb mnie w ich ostatecznym miejscu odpoczynku. I powiedział: Uczynię tak.

³¹I powiedział: Przyrzekni mi przysięgą; i przyrzekł mu przysięgą: i Izrael oddał pokłon na czele łoża.