Hebrews 3

¹Daarom, heilige broeders, die deelgenoten zijt van de roeping uit de hemel, aanschouwe Jezus, de apostel en hogepriester van ons geloof;

²Die getrouw was aan Hem die hem gesteld heeft, gelijk ook Mozes in zijn ganse huis.

³Want Hij is meer eere waardig dan Mozes, voor zoveel als die het huis bouwt meer eere heeft dan het huis zelf.

⁴Want een ieder huis wordt door iemand gebouwd; maar die alle dingen gebouwd heeft, is God.

⁵En Mozes was wel getrouw in zijn ganse huis, als dienstknecht, tot getuigenis van hetgeen gezegd zou worden;

⁶Maar Christus als Zoon over Zijn huis; welks huis wij zijn, indien wij de vrijmoedigheid en de roem der hoop tot het einde vast houden.

⁷Daarom, gelijk de Heilige Geest zegt: Heden, zo gij Zijn stem hoort, verstok uw hart niet,

⁸Gelijk in de verbittering, naar de dag der verzoeking in de woestijn,

⁹Waar uw vaderen Mij hebben verzocht, en Mijn werken hebben beproefd, veertig jaren lang.

¹⁰Daarom ben Ik tegen dat geslacht vertoornд geworden, en gezegd heb: Zij dwalen altijd in hun hart, en zij hebben Mijn wegen niet gekend;

¹¹Zo dat Ik in Mijn toorn gezworen heb: Zij zullen niet in Mijn rust ingaan.

¹²Ziet toe, broeders, dat er niet in enig een van u een boos hart van ongeloof zij, door afvalligheid van de levende God;

¹³Maar vermant elkander elke dag, zolang het Heden genoemd wordt, opdat niemand van u verharderd worde door de begoocheling der zonde;

¹⁴Want wij zijn deelgenoten van Christus geworden, indien wij tenminste het begin van ons vertrouwen tot het einde vast houden;

¹⁵Terwijl gezegd wordt: Heden, zo gij Zijn stem hoort, verstok uw hart niet, gelijk in de verbittering.

¹⁶Want sommigen, die Zijn stem hoorden, hebben tegen Hem murmureerd; doch niet allen, die uit Egypte met Mozes zijn uitgegaan.

¹⁷En met wien was Hij vertoornд veertig jaren lang? Was het niet met degenen, die gezondigd hadden, welker lichamen in de woestijn vielen?

¹⁸En aan wie heeft Hij gezworen, dat zij niet in Zijn rust zouden ingaan, dan aan degenen, die ongehoorzaam zijn geweest?

¹⁹En wij zien, dat zij niet hebben kunnen ingaan, om des ongeloofs wil.