Hebrews 3

¹Dlatego też, święci bracia i siostry, którzy uczestniczycie w powołaniu niebiańskim, rozważajcie Jezusa, którego uznajemy za naszego apostoła i arcykapłana.

²On był wierny Temu, który go powołał, tak jak Mojżesz był wierny w całym domu Bożym.

³Jezus okazał się godny większej czci niż Mojżesz, tak jak budowniczy domu ma większą cześć niż sam dom.

⁴Bowiem każdy dom buduje ktoś, ale Bóg jest budowniczym wszystkich rzeczy.

⁵"Mojżesz był wierny jako sługa w całym domu Bożym", świadczący o tym, co miało być wypowiedziane przez Boga w przyszłości.

⁶Chrystus zaś jest wierny jako Syn nad domem Bożym. A my jesteśmy jego domem, jeśli tylko mocno trwamy w naszej ufności i nadziei, z której się chlubić.

⁷Dlatego, jak mówi Duch Święty: "Dziś, jeśli usłyszycie jego głos,

⁸nie zatwardzajcie serc waszych, jak to czyniliście podczas bundu, w czasie próby na pustyni,

⁹gdzie wasi przodkowie doświadczali mnie i wypytywali, chociaż przez czterdzieści lat widzieli moje dzieła.

¹⁰Dlatego zgniewałem się na to pokolenie i rzekłem: 'Ich serca zawsze błądzą, nie poznały moich dróg.'

¹¹Tak też przysiągłem w moim gniewie: 'Nigdy nie wejdą do mojego odpoczynku.'"

¹²Bacie się, bracia i siostry, aby żaden z was nie miał grzesznego, niewierzącego serca, które by się odwróciło od Boga żywego.

¹³Lecz zachęcajcie się wzajemnie każdego dnia, dopóki można jeszcze powiedzieć "Dziś", aby żaden z was nie został zahardzony przez zwodniczość grzechu.

¹⁴Wszak staliśmy się uczestnikami Chrystusa, jeśli tylko mocno trwamy w naszym początkowym przekonaniu aż do samego końca.

¹⁵Jak właśnie powiedziano: "Dziś, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie serc waszych, jak to czyniliście podczas bundu."

¹⁶Któż to byli, którzy usłyszeli i zbuntowali się? Czyż nie wszyscy ci, których wyprowadził Mojżesz z Egiptu?

¹⁷A z kim gniewał się przez czterdzieści lat? Czyż nie z tymi, którzy zgrzeszyli, których ciała padły na pustyni?

¹⁸A do kogo Bóg przysiągł, że nigdy nie wejdą do jego odpoczynku, jeśli nie do tych, którzy mu się opierali?

¹⁹Widzimy więc, że nie mogli wejść ze względu na brak wiary.