Hosea 13

¹Gdy mówił Efraim, drżała ludność; był wyniesiony w Izraelu. Ale stał się winny bałwochwalstwa Baala i umarł.

²A teraz grzeszą coraz bardziej; czynią sobie posągi z srebra swojego, obrazy wymyślnie wykonane, wszystko dziełem rzemieślników. O tym ludzie mówi się: "Składają ofiary z ludzi! Całują cielęce posągi!"

³Dlatego będą jak poranna mgła, jak rosa wczesna, która znika, jak plewy wirujące z cepa, jak dym uchodzący przez okno.

⁴"Lecz Ja jestem Panem, Bogiem twoim, od czasu gdy wyszedłeś z Egiptu. Nie będziesz poznawać żadnego Boga oprócz Mnie, żadnego Zbawcy oprócz Mnie.

⁵Opiekowałem się tobą na pustyni, w ziemi spalonej żarem.

⁶Gdy ich karmiłem, byli nasyceni; gdy byli nasyceni, rozpychali się z pychy; wtedy zapomnieliśmy Mnie.

⁷Będę dla nich jak lew, jak leopard czaję się na ścieżce.

⁸Jak niedźwiedzica pozbawiona młodych, napadnę na nich i rozdarę ich; jak lew ich pożerę— zwierz polny je rozerwie.

⁹"Zniszczony jesteś, Izraelu, bo jesteś przeciwko Mnie, przeciwko twojemu pomocnikowi.

¹⁰Gdzie jest twój król, aby cię mógł zbawić? Gdzie są twoi władcy we wszystkich miastach twoich, o których powiedziałeś: "Dajcie mi króla i książąt"?

¹¹W moim gniewie dałem ci króla, a w moim rozgniewaniu zabrałem go.

¹²Wina Efraimowa jest zgromadzona, jego grzechy są zapisane.

¹³Bóle jak porodu przychodzą do niego, lecz on jest dzieckiem bez mądrości; gdy nadejdzie czas, nie ma rozsądku, aby wyjść z łona.

¹⁴"Wyzwolę naród ten z mocy grobu; odkupię go od śmierci. Gdzie, śmierci, są twoje plagi? Gdzie, grobie, jest twoja zagłada? Nie będę miał współczucia,

¹⁵choć byłby on rozwijającym się między braćmi. Wiatr wschodni od Pana przyjdzie, wieja z pustynią; wyschnie jego źródło i oszczępi się jego studnia. On splądruje wszystkie skarby jego magazynów.

¹⁶Mieszkańcy Samarii muszą ponieść swoją winę, ponieważ buntowali się przeciwko Bogu swojemu. Upadną od miecza; ich małe dzieci będą rozbitymi na ziemię, ich kobiety w ciąży będą rozsadzane."