Hosea 1

¹Słowo Pana, które przyszło do Ozeasza, syna Beeriego, w czasach Ozjasza, Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów Judy, i w czasach Jeroboama, syna Joasza, króla Izraela.

²Gdy Pan po raz pierwszy mówił przez Ozeasza, Pan rzekł do Ozeasza: "Pójdź, weź sobie żonę nierządnicy i dzieci nieprawe; bo ziemia popełnia wielkie cudzołóstwo, odstępując od Pana."

³Poszedł więc i wziął Gomerę, córkę Diblajima; i poczęła, i powiła mu syna.

⁴Pan rzekł do niego: "Nazwij jego imieniem Jezreel; albowiem jeszcze chwilkę, a domagać się będę krwi Jezreelu na domu Jehu, i położę kres królestwu domu Izraela.

⁵W dniu owym złamię łuk Izraela w dolinie Jezreelu."

⁶Znowu poczęła i powiła córkę. Wtedy rzekł do niego: "Nazwij ją imieniem Lo-Ruchama; albowiem nie będę więcej miłosierny dla domu Izraela, aby go w jakikolwiek sposób odpuścić.

⁷Lecz będę miłosierny dla domu Judy, i zbawię ich przez Pana, Boga ich, i nie zbawię ich przez łuk, ani przez miecz, ani przez bitwę, ani przez konie, ani przez jeźdźców."

⁸Gdy zaś uodpowiła Lo-Ruchamę, poczęła i powiła syna.

⁹Rzekł: "Nazwij jego imieniem Lo-Ammi; albowiem wy nie jesteście moim ludem, a Ja nie będę waszym."

¹⁰Jednak liczba synów Izraela będzie jak piasek morski, której nie można zmierzyć ani policzyć; i stanie się, że w miejscu, gdzie powiedziano im: "Wy nie jesteście moim ludem", będą nazwani "synami Boga żywego."

¹¹Synowie Judy i synowie Izraela zgromadzą się razem, i postawią sobie jedną głowę, i wyjdą z ziemi; albowiem wielki będzie dzień Jezreelu.