Hosea 5

¹Słuchajcie tego, kapłanie, i uważajcie, domu Izraela, i nasłuchujcie, domu króla; albowiem do was należy sąd; bowiem staliście się sidłem w Mispe i siecią rozciągniętą na Taborze.

²A odstępcy poszli głęboko w dokonywaniu mordu; lecz ja jestem ich wszystkich karcicielem.

³Znam Efraima, i Izrael nie jest przede mną ukryty; bo oto teraz, Efraimie, rozpuściłeś się, Izrael jest splugawiony.

⁴Ich czyny nie pozwalają im zwrócić się do swego Boga; albowiem duch nierządu jest w nich, i nie znają Pana.

⁵A pycha Izraela świadczy przeciwko jego obliczu; przeto Izrael i Efraim potykać się będą w swojej nieprawości; Juda również będzie się potykać z nimi.

⁶Pójdą ze swoimi stadami i z bydłem swoim, aby szukać Pana; ale nie znajdą Go: wycofał się od nich.

⁷Życzliwości Panu nie okazali; albowiem wydali na świat dzieci cudze: teraz księżyc nowy pochłonie ich z ich polami.

⁸Trąbcie w róg w Giby i w trąbę w Ramie: rozlegajcie głos alarmowy w Betel-Awen; za tobą, Benjaminie.

⁹Efraim stanie się pustkowiem w dniu nagany: między pokoleniami Izraela ogłosiłem to, co na pewno będzie.

¹⁰Książęta Judy są jak ci, którzy przesuwają granicę; wyleję swój gniew na nich jak wodę.

¹¹Efraim jest uciśniony, jest zmiażdżony w sądzie; bo zgodził się chodzić według rozkazu człowieka.

¹²Przeto jestem dla Efraima jak mól, i dla domu Judy jak gnijatwo.

¹³Gdy Efraim ujrzał swą chorobę, a Juda ujrzał swoją ranę, wtedy poszedł Efraim do Asyrii i wysłał do króla Jareba: ale on nie może was uzdrowić, ani nie uzdrowi was z waszej rany.

¹⁴Albowiem będę dla Efraima jak lew, i jak młody lew dla domu Judy: ja, ja sam rozdzierę i pójdę; porwę i nie będzie nikogo, kto by wyrwał.

¹⁵Pójdę i powrócę na moje miejsce, aż będą uznawać swoją winę i szukać mojej twarzy: w swojej uciśnieniu będą mnie pilnie szukać.