Hosea 7

¹Wanneer mijn verlangen uitging naar het veranderen van het lot van mijn volk en naar het welzijn van Israël, dan werd de zonde van Efraïm duidelijk gemaakt, en de boosheid van Samaria; want hun wegen zijn vals, en de dief komt in het huis, terwijl de bende van wettelozen eigendom met geweld op straat neemt.

²En zij zeggen niet tot zichzelf dat ik al hun zonde in gedachten houd; nu komen hun boosdadige daden rondom hen terug; zij zijn voor mijn aangezicht.

³In hun zonde maken zij een koning voor zichzelf, en heersers in hun bedrog.

⁴Zij zijn allen ontrouw; zij zijn als een brandende oven; de broodmaker steekt het vuur niet aan van de tijd dat het deeg is gemengd tot dat het gist.

⁵Op de dag van onze koning hebben de heersers hem ziek gemaakt met de hitte van wijn; zijn hand was uitgestrekt met de mannen van hoogmoed.

⁶Want zij hebben hun harten gereed gemaakt als een oven, terwijl zij in het geheim wachten; hun toorn slaapt de gehele nacht; in de morgen brandt het als een vlammend vuur.

⁷Zij zijn allen verhit als een oven, en zij maken een einde aan hun rechters; al hun koningen zijn vernederd; geen enkele onder hen bidt tot mij.

⁸Efraïm is vermengd met de volken; Efraïm is een koek die niet omgekeerd is.

⁹Mannen uit andere landen hebben zijn sterkte verspild, en hij merkt het niet; grijze haren zijn hier en daar op hem gekomen, en hij weet het niet.

¹⁰En de hoogmoed van Israël geeft antwoord voor zijn aangezicht; maar ondanks dit alles zijn zij niet teruggekeerd tot de Here hun God, noch hebben zij naar hem gezocht.

¹¹En Efraïm is als een dwaas duif, zonder wijsheid; zij zenden hun roep naar Egypte, zij gaan naar Assyrië.

¹²Wanneer zij gaan, zal mijn net over hen uitgestrekt worden; ik zal hen nemen als de vogels des hemels; ik zal hun straf geven, ik zal hen wegnemen in het net voor hun zonde.

¹³Wee hun! want zij zijn ver van mij afgeweken; en verderf, want zij hebben tegen mij gezondigd; ik was bereid hun redder te zijn, maar zij hebben valse woorden tegen mij gesproken.

¹⁴En zij hebben niet tot mij gebeden in hun harten, maar zij slaken luid geschrei op hun bedden; zij snijden zichzelf voor voedsel en wijn, zij zijn tegen mij gekeerd.

¹⁵Hoewel ik onderricht en sterkte aan hun armen heb gegeven, zij hebben boze plannen tegen mij.

¹⁶Zij zijn naar het zonder waarde gegaan; zij zijn als een valse boog; hun hoofdmannen zullen door het zwaard ten onder gaan, en hun heerscher door mijn toorn; daarom zal het land Egypte spottery van hen maken.