Isaiah 29

¹Wee Ariel, Ariel, de stad waar David heeft gewoond! voegt jaar bij jaar; laat hen slachtoffers brengen.

²Toch zal Ik Ariel benauwen, en er zal droefheid en droevigheid zijn; en het zal voor Mij zijn als Ariel.

³En Ik zal tegen u een legerkamp opslaan, en u met belegeringswerken omsingelen, en vesterken tegen u opwerpen.

⁴En gij zult nedergebogen worden, en gij zult uit de aarde spreken, en uw taal zal laag uit het stof komen, en uw stem zal zijn als van iemand die een huisgeest heeft, uit de aarde, en uw taal zal fluisteren uit het stof.

⁵Bovendien zal de menigte uwer vreemdelingen zijn als fijn stof, en de menigte der verschrikkelijken zal zijn als kaf dat voorbijgaat; ja, het zal in een oogenblik plotseling geschieden.

⁶Gij zult bezocht worden door de HERE der heirscharen met donder, en met aardbeving, en groot gedruis, met storming en orkaan, en de vlam van verterend vuur.

⁷En de menigte van al de natiën die tegen Ariel strijden, ja al degenen die tegen haar en haar vesting strijden, en haar benauwen, zal zijn als een nachtgezicht, een droom.

⁸Het zal zelfs zijn als wanneer een hongerig man droomt, en zie, hij eet; maar hij ontwaakt, en zijn ziel is leeg: of als wanneer een dorstigen man droomt, en zie, hij drinkt; maar hij ontwaakt, en zie, hij is vermoeid, en zijn ziel heeft trek; even zo zal de menigte van al de natiën zijn, die tegen de berg Sion strijden.

⁹Weest verbijsterd en verwonderd; roept uit, en roept; zij zijn dronken, maar niet van wijn; zij wankelen, maar niet van sterken drank.

¹⁰Want de HERE heeft over u uitgegoten de geest van diepe slaap, en uw ogen gesloten; de profeten en uw voorgangers, de zieners heeft Hij bedekt.

¹¹En het gezicht van alles is voor u geworden als de woorden van een verzegeld boek, dat men geeft aan iemand die geleerd is, zeggende: Lees dit, ik bid u; en hij zegt: Ik kan niet, want het is verzegeld:

¹²En het boek wordt gegeven aan iemand die niet geleerd is, zeggende: Lees dit, ik bid u; en hij zegt: Ik ben niet geleerd.

¹³Waarom de HERE zei: Omdat dit volk Mij nadert met zijn mond, en met zijn lippen Mij eert, maar hun hart verre van Mij heeft verwijderd, en hun vreze voor Mij is geleerd naar de geboden der mensen:

¹⁴Daarom zie, Ik zal voortgaan een wonderbaar werk onder dit volk te doen, ja een wonderbaar werk en een teken; want de wijsheid van hun wijzen zal vergaan, en het verstand van hun verstandigen zal verborgen worden.

¹⁵Wee degenen die diep hun raad voor de HERE verbergen, en wier werken in het duister zijn, en die zeggen: Wie ziet ons? en wie kent ons?

¹⁶Waarlijk, uw omkering der dingen zal als pottenbakkersklei geschat worden; zou het werk van zijn maker zeggen: Hij heeft mij niet gemaakt? of zou het gemaakte van zijn maker zeggen: Hij heeft geen verstand?

¹⁷Is het niet zeer binnenkort, dat de Libanon in een vruchtbaar veld zal veranderd worden, en het vruchtbaar veld zal als een bos geschat worden?

¹⁸En in die dag zullen de doven de woorden des boeks horen, en de ogen der blinden zullen uit duisternis en duisternis zien.

¹⁹De zachtmoedigen zullen ook hun blijdschap in de HERE vermeerderen, en de armen onder de mensen zullen zich verheugen in de Heilige van Israël.

²⁰Want de verschrikkelijke is te niet gemaakt, en de spotter is verslonden, en al degenen die op ongerechtigheid loeren, zijn afgehouwen:

²¹Die een man tot een overtreder maken voor een woord, en aan hem die in de poort terecht wijst, een strik leggen, en de rechtvaardige voor niets ter zijde zetten.

²²Daarom zegt de HERE, Die Abraham verlost heeft, aangaande het huis van Jakob: Jakob zal nu niet beschaamd worden, noch zal zijn aangezicht nu bleek worden.

²³Maar als hij zijn kinderen ziet, het werk van Mijn handen, in het midden van hem, zij zullen Mijn naam heiligen, en de Heilige van Jakob heiligen, en zich vrezen voor de God van Israël.

²⁴Zij ook, die in geest dwaalden, zullen tot verstand komen, en zij die murmureerden, zullen lering leeren.