Isaiah 31

¹Wee degenen die naar Egypte afdalen voor hulp, die vertrouwen op paarden, die hopen op de menigte van hun wagenen en op de grote kracht van hun ruiters, maar niet zien naar de Heilige van Israël, noch hulp zoeken bij de Here.

²Toch is Hij ook wijs en kan Hij rampspoed brengen; Hij trekt Zijn woorden niet in. Hij zal zich verheffen tegen het goddeloze volk, tegen degenen die boosdoeners helpen.

³Maar de Egyptenaren zijn slechts stervelingen en geen God; hun paarden zijn vlees en geen geest. Wanneer de Here Zijn hand uitstrekt, zullen degenen die helpen struikelen, degenen die geholpen worden zullen vallen; allen zullen samen vergaan.

⁴Dit zegt de Here tot mij: "Zoals een leeuw brult, een grote leeuw over zijn prooi— en hoewel een hele schaar herders tegen hem wordt opgeroepen, wordt hij niet verschrikt door hun geroep of verontrust door hun lawaai— zo zal de Here der legioenen afkomen om slag te leveren op de Berg Sion en op haar hoogten.

⁵Zoals vogels zwevend boven, zo zal de Here der legioenen Jeruzalem beschermen; Hij zal het beschermen en bevrijden, Hij zal erover 'heengaan' en het redden."

⁶Keert terug, gij Israëlieten, tot Degene tegen wie gij zo groot heeft afgevallen.

⁷Want in die dag zal elkeen van u de afgoden van zilver en goud verwerpen, die uw zondige handen hebben gemaakt.

⁸"Assyrië zal vallen door geen menselijk zwaard; een zwaard, niet van stervelingen, zal hen verslinden. Zij zullen voor het zwaard vluchten en hun jongemannen zullen tot dwangarbeid worden gedwongen.

⁹Hun sterkte zal wegvluchten uit schrik; bij het zien van de krijgsvaan zullen hun bevelhebbers in paniek geraken," spreekt de Here, wiens vuur in Sion is, wiens oven in Jeruzalem is.