Isaiah 31

¹Biada tym, którzy zstępują do Egiptu po pomoc i polegają na koniach, i ufają w rydwany, bo ich jest wiele, i w jeźdźcach, bo są bardzo mocni, lecz nie patrzą na Świętego Izraela i nie szukają Pana!

²Wszakże On także jest mądry i przyprawi na zło, i nie odwoła swoich słów, lecz powstanie przeciw domowi złoczyńców i przeciw pomocnikom, którzy czynią nieprawość.

³Albowiem Egipcjanie są ludźmi, a nie Bogiem; i ich konie są ciałem, a nie duchem: i gdy Pan wyciągnie swoją rękę, zarówno ten, który pomaga, potknie się, jako i ten, któremu się pomaga, upadnie, i wszyscy będą wytraceni razem.

⁴Albowiem tak mówi do mnie Pan: Jako lew i młody lew warczący nad swoją zdobyczą, jeśliby się zebrała przeciw niemu mnogość pasterzy, nie będzie się lękał ich głosu ani się poniży dla ich hałasu: tak Pan Zastępów zstąpi, aby walczyć na górze Syjon i na wzgórzu jego.

⁵Jako ptaki zawiśnięte w powietrzu, tak Pan Zastępów będzie bronić Jeruzalemu; będzie bronić i wybawić je, będzie przechodzić i zachowywać je.

⁶Nawróćcie się do Niego, od którego daleko się odwróciliście, o synowie Izraela.

⁷Albowiem w ów dzień każdy odrzuci bałwany srebrne swoje i bałwany złote swoje, które wam uczyniły ręce wasze na grzech.

⁸I Asyryjczyk padnie od miecza nie człowieczego; i miecz nie ludzki będzie go pożerać; i ucieknie przed mieczem, a jego młodzież będzie poddana niewoli.

⁹I skała jego przejdzie ze strachu, i książęta jego będą przerażone znamieniem, mówi Pan, którego ogień jest na Syjonie, i piec jego w Jeruzalemie.