Isaiah 31

¹Biada tym, którzy schodzą do Egiptu po pomoc i pokładają nadzieję w koniach; patrzą na wozy wojenne dla ratunku ze względu na ich liczbę i na jeźdźców, bo są bardzo mocni; ale nie zwracają się do Świętego Izraela ani nie kierują serc swoich ku Panu;

²Choć On jest mądry i potrafił by zsłać zło, i Jego zamiar się nie zmieni; ale powstanie przeciw domowi złoczyńców i przeciw tym, do których się oni zwracają po pomoc.

³Albowiem Egipcjanie są ludźmi, a nie Bogiem; ich konie są ciałem, a nie duchem: a gdy rękę Pana wyciągnie, zarówno pomocnik jak i ten, któremu się pomaga, upadną razem.

⁴Albowiem Pan powiedział do mnie: Jak lew lub młody lew ryczy nad swoją zdobyczą, i jeśli przyjdzie przeciw niemu banda pasterzy, nie będzie się bać ich głosów ani nie opuści swojej zdobyczy dla ich hałasu: tak Pan zastępów zstąpi, aby toczyć wojnę przeciw górze Syjon i jej wzgórzu.

⁵Jak ptaki z rozpostartymi skrzydłami, tak będzie Pan zastępów osłoną dla Jerozolimy; będzie dla niej osłoną i zbawieniem, nad nią przechodzić będzie i będzie ją chronić od niebezpieczeństwa.

⁶Powróćcie do Tego, przeciw któremu tak głęboko zgrzeszyli synowie Izraela.

⁷Albowiem w owym dniu wszyscy porzucą swoje posągi ze srebra i ze złota, grzech, który sobie sami uczynili.

⁸Wtedy Asyryjczyk padnie od miecza, lecz nie miecza człowieka; miecz, a nie miecz człowieka, będzie przyczyną jego zniszczenia: i ucieka będzie przed mieczem, a jego młodzieńcy będą poddani pracy przymusowej.

⁹A jego skała rozpadnie się ze strachu, a jego wodzowie będą uciekać od sztandaru, mówi Pan, który ma ogień w Syjonie i ołtarz w Jeruzalemie.