Isaiah 33

¹Biada, niszczyciel! i ty nie zniszczony, i zdrajca! i nie zdradził cię. Gdy skończysz niszczyć, będziesz zniszczony, gdy skończysz zdradzać, zdadzą cię.

²O Panie, obdarz nas łaską, bo Ciebie oczekiwaliśmy, bądź ich ramieniem w poranku, i naszym zbawieniem w czasie niedoli.

³Od głosu wielkiej ilości ludzie uciekli, od Twojej potęgi rozproszyli się narody.

⁴I będzie zebrana Twoja zdobycz, gromadzenie jak gąsienice, bieganie po nim jak szarańcze.

⁵Podniesiony jest wysoko Pan, bo mieszka na wysokości, napełnił Syjon sądem i sprawiedliwością.

⁶I będzie trwałością czasów Twoich, mocą zbawienia, mądrością i wiedzą, bojaźń Pana - to jest Jego skarbem.

⁷Oto ich Ariela wołali bez, posłańcy pokoju płaczą gorzko.

⁸Spustoszone są drogi, ustał ten, kto idzie ścieżką, złamał przymierze, wzgardził wrogami, nie cenił człowieka.

⁹Żałuje, słabnie ziemia, Liban się wstydi, Sharon więdnie jak pustkowia, trzęsą się Baszam i Karmel.

¹⁰Teraz wstanę, mówi Pan, teraz się wyniosę, teraz się podniosę.

¹¹Poczęliście słomę, urodziliście trzcinę, wasz duch pożera ogień.

¹²I ludy będą jak spalanie wapna, ciernie jak wymioty będą się palić w ogniu.

¹³Słyszcie, wy dalekcy, co uczyniłem, i poznacie, wy bliscy, moc Moją.

¹⁴Przerażeni są w Syjonie grzesznicy, trzęsienie opanowało niezbożnych: kto będzie mieszkać dla nas - ogień pożerający, kto będzie mieszkać dla nas - płomienie wieczne?

¹⁵Kto idzie w sprawiedliwości i mówi szczerze, kto gardzi zyskiem ucisku, wstrzymuje rękę od łapania łapówki, zatyka ucho od słyszenia o krwi i zamyka oczy przed patrzeniem na zło,

¹⁶Ten będzie mieszkać na wysokościach, twierdzami skaliste są jego wieża, chleb jego będzie dany, wody jego ustalone.

¹⁷Króla w jego piękności widzą twoje oczy, widzą ziemię z daleka.

¹⁸Twoje serce rozmyśla terror, gdzie jest ten, który liczy, gdzie jest ten, który waży, gdzie jest ten, który liczy wieże?

¹⁹Ludu mocnego nie widzisz, ludu głębokim usta niż do zrozumienia, języka pogardzanego, nie ma zrozumienia.

²⁰Patrz na Syjon, miasto naszych zgromadzeń, twoje oczy widzą Jerozolimę spokojne mieszkanie, namiot nie rozebrany, nie będą ruszane kołki jego na wieki, i żadna z jego lin nie będzie zerwana.

²¹Ale tam potężny jest dla nas Pan, miejsce rzek - strumieni szerokich obrzeży, nie idzie w niego statek ze wiosłami, i statek potężny nie przechodz przez niego.

²²Bo Pan jest naszym sędzią, Pan jest naszym prawodawcą, Pan jest naszym królem - On nas zbawia.

²³Poluzowane są twoje liny, nie umacniają dobrze masztu swego, nie rozpościerają żagla, wtedy podzielona będzie zdobycz wielkiego łupu, chromzy wezmą łup.

²⁴I nie mówi mieszkaniec: byłem chory, lud, który mieszka w nim, będzie odpuszczony z nieprawości!