Isaiah 36

¹W czternastym roku panowania króla Ezechiasza, Sennacheryb, król Asyrii, zaatakował wszystkie miasta warowne Judy i je zdobył.

²Wówczas król Asyrii wysłał do króla Ezechiasza w Jerozolimie swojego naczelnika armii z wielką armią z Lachiszy. Gdy naczelnik stanął przy akwedukcie Górnego Basenu, na drodze do Pola Praczek,

³wyszli do niego Eliakim, syn Chilkiasza, zarządca pałacu, Szebna, sekretarz, i Joach, syn Asafa, kronikarz.

⁴Naczelnik armii powiedział do nich: „Powiedzcie Ezechiaszowi: 'Tak mówi wielki król, król Asyrii: Na czym opiera się ta Twoja ufność?

⁵Mówisz, że masz radę i siłę do wojny, ale to tylko puste słowa. Na kim Ty polegasz, że się buntować przeciwko mnie?

⁶Oto wiem, że polegasz na Egipcie, na trzcinowym, złamanym pręcie, który przebija rękę każdemu, kto się na nim wspiera! Taki jest faraon, król Egiptu, dla wszystkich, którzy na nim polegają.

⁷Jeśli jednak powiesz mi: „My ufamy Panu, naszemu Bogu" – czyż to nie ten sam, którego wysokie miejsca i ołtarze Ezechiasz usunął, mówiąc Judzie i Jerozolimie: Macie się modlić przed tym ołtarzem?

⁸Przystąp więc na umowę z moim panem, królem Asyrii: dam ci dwa tysiące koni – jeśli będziesz w stanie dać na nich jeźdźców!

⁹Jak zatem możesz oprzeć się jednemu dowódcy, nawet najniższemu z urzędników mojego pana, gdy polegasz na Egipcie ze względu na wozy bojowe i jeźdźców?

¹⁰Ponadto, czy przyszedłem bez woli Pana na to ziemię, aby ją niszczyć? Pan sam powiedział mi, abym wyruszył przeciwko temu krajowi i go zniszczył.'"

¹¹Wówczas Eliakim, Szebna i Joach powiedzieli do naczelnika armii: „Prosimy, mów do swoich służebników w aramejskim, bo go rozumiemy. Nie mów do nas w hebrajskim w słuchu ludu na murze."

¹²Ale naczelnik odpowiedział: „Czy tylko do twojego pana i ciebie mój pan wysłał mnie, aby powiedzieć te rzeczy, a nie do ludu siedzącego na murze, który, jak i wy, będzie musiał jeść swoją łajno i pić swoją mocz?"

¹³Wówczas naczelnik stanął i zawołał głośno w hebrajskim: „Słuchajcie słów wielkiego króla, króla Asyrii!

¹⁴Tak mówi król: Niech Ezechiasz cię nie zwodzi. On nie będzie cię mógł uwolnić!

¹⁵Niech Ezechiasz nie namawia cię ufać Panu, mówiąc: Pan nas z pewnością uwolni; to miasto nie będzie wydane w ręce króla Asyrii.

¹⁶Nie słuchaj Ezechiasza. Tak mówi król Asyrii: Zawarzyj ze mną pokój i wyjdź do mnie. Wówczas każdy z was będzie jeść owoc ze swojej winorośli i figi, i pić wodę ze swojej cysterny,

¹⁷aż przyjdę i wezmę was do ziemi podobnej waszej – ziemi zboża i moszczu, ziemi chleba i winnic.

¹⁸Niech Ezechiasz cię nie mylic, mówiąc: Pan nas uwolni. Czy bogowie jakichkolwiek narodów uwolnili swoje ziemie z ręki króla Asyrii?

¹⁹Gdzie są bogowie Hamatu i Arfadu? Gdzie są bogowie Seferwajim? Czy uwolnili Samarię z mojej ręki?

²⁰Który z bogów wszystkich tych krajów mógł uratować swoje ziemie ze mnie? Jak zatem Pan może uwolnić Jerozolimę z mojej ręki?"

²¹Lecz lud pozostał milczący i nie odpowiedział nic, ponieważ król rozkazał: „Nie odpowiadajcie mu."

²²Wówczas Eliakim, syn Chilkiasza, zarządca pałacu, Szebna, sekretarz, i Joach, syn Asafa, kronikarz, poszli do Ezechiasza z rozdarutymi szatami i opowiedzieli mu, co powiedział naczelnik armii.