Isaiah 43

¹Lecz teraz tak mówi Pan, który cię stworzył, o Jakóbie, i który cię ukształtował, o Izraelu: Nie bój się, albowiem cię odkupiłem; nazwałem cię po imieniu, jesteś mój.

²Gdy przechodzić będziesz przez wody, będę z tobą; i przez rzeki, nie zalają cię: gdy chodzić będziesz przez ogień, nie będziesz spalony, i płomień nie przylegnie do ciebie.

³Albowiem jestem Pan, Bóg twój, Święty Izraela, Zbawiciel twój; dałem Egipt jako wykup za ciebie, Etiopię i Sebę w twoim miejsce.

⁴Ponieważ jesteś drogi w oczach moich i godny czci, i kochałem cię; przeto dam ludzi za ciebie i narody za twoją duszę.

⁵Nie bój się; albowiem jestem z tobą: przywiodę twoje potomstwo ze wschodu, i zgromadzę cię z zachodu;

⁶powiem północy: Oddaj; i południu: Nie zatrzymuj; przynieś synów moich z daleka, i córki moje z krańców ziemi;

⁷każdego, kto nazwany jest moim imieniem, i którego stworzyłem dla chwały mojej, którego ukształtowałem, tak którego uczyniłem.

⁸Przynieś lud niewidomy, który ma oczy, i głuchych, którzy mają uszy.

⁹Niech wszystkie narody są zgromadzone razem, i niech ludy są zebrane: kto z nich może to ogłosić, i pokazać nam rzeczy pierwsze? niech przynieśli świadków swoich, by byli usprawiedliwieni; albo niech usłyszą i powiedzą: To prawda.

¹⁰Wy jesteście moimi świadkami, mówi Pan, i sługa mój, którego wybrałem; abyście znali i wierzyli mi, i rozumieli, że ja jestem on: przede mną nie był stworzony żaden Bóg, i po mnie nie będzie.

¹¹Ja, nawet ja jestem Pan; i oprócz mnie nie ma zbawiciela.

¹²Ja ogłosiłem, i zbawił em, i pokazałem; i nie było między wami żadnego obcego boga: przeto wy jesteście moimi świadkami, mówi Pan, i ja jestem Bóg.

¹³Tak, od dnia byłem ja nim; i nie ma nikogo, kto by mógł wydrzeć z mojej ręki: będę działał, a kto może to przeszkodzić?

¹⁴Tak mówi Pan, Odkupiciel twój, Święty Izraela: Za waszą sprawę posłałem do Babilonu, i sprowadzę wszystkich jako uciekinierów, nawet Chaldejczyków, w okrętach ich radości.

¹⁵Ja jestem Pan, Święty twój, Stworzyciel Izraela, Król twój.

¹⁶Tak mówi Pan, który czyni drogę w morzu, i ścieżkę w wodach potężnych;

¹⁷który wyprowadza wóz i konia, wojsko i mocarza (leżą razem, nie powstają; gasną, przygasają jak knot):

¹⁸Pamiętajcie nie na rzeczy pierwsze, ani nie rozważajcie rzeczy stare.

¹⁹Oto będę czynić rzecz nową; teraz wyniknie; czy jej nie poznacie? Uczynię nawet drogę na pustyni, i rzeki na pustkowiu.

²⁰Bestie polne będą mi czci czyć, szakale i strucie; albowiem daję wody na pustyni, rzeki na pustkowiu, by napić lud mój, wybranych moich,

²¹lud, który sobie ukształtowałem, aby opowiadali chwałę moją.

²²Jednakże nie wzywałeś mnie, o Jakóbie; ale znudzileś się mną, o Izraelu.

²³Nie przynosiłeś mi owiec twoich na ofiary całopalne; ani nie czciłeś mnie ofiarami. Nie obciążyłem cię ofiarami, ani nie zmęczyłem cię kadrzawością.

²⁴Nie kupiłeś mi trzciny słodkiej za pieniądze, ani nie nasycileś mnie tłuszczem ofiar twoich; ale obciążyłeś mnie grzechami twojmi, znudziłeś mnie nieprawościami twojmi.

²⁵Ja, nawet ja jestem ten, który gaszę wykroczenia twoje dla własnej mojej chwały; i nie będę pamiętał grzechów twoich.

²⁶Przypomnij mi; rozprawiajmy razem: wyłóż sprawę twoją, byś był usprawiedliwiony.

²⁷Ojciec twój pierwszy zgrzeszył, i nauczyciele twoi przekroczyli przeciwko mnie.

²⁸Przeto zhańbię książąt świątyni; i uczynię Jakuba przekleństwem, i Izraela pohańbieniem.