Isaiah 48

¹Hoort dit, o huize van Jacob, gij die genoemd wordt bij de naam van Israel, en uit het lichaam van Juda bent voortgekomen; gij die zweert bij de naam des Heren, en gebruikmaakt van de naam van de God van Israel, maar niet waarachtig en niet te goeder trouw.

²Want zij zeggen dat zij uit de heilige stad zijn, en vertrouwen op de God van Israel: de Here der legioenen is zijn naam.

³Ik heb in het verleden van de dingen die geschiedden, woord gegeven; zij kwamen uit mijn mond voort, en ik maakte ze duidelijk: plotseling deed ik ze, en zij geschiedden.

⁴Omdat ik zag dat uw hart hard was, en dat uw nek een ijzeren koord was, en uw voorhoofd koper;

⁵Daarom maakte ik het u in het verleden duidelijk, voordat het geschiedde gaf ik u woord ervan: opdat gij niet zoudt zeggen: Mijn god heeft deze dingen gedaan, en mijn gesneden en gegoten beelden hebben ze tot stand gebracht.

⁶Dit alles is tot uw oren gekomen en gij hebt het gezien; zult gij er geen getuigenis van afleggen? Ik maak u nu nieuwe dingen duidelijk, ja, verborgen dingen, waarvan gij geen kennis hadden.

⁷Zij zijn eerst nu voortgebracht, en niet in het verleden: en voor deze dag waren zij tot uw oren niet gekomen; opdat gij niet zoudt zeggen: Ik had er kennis van.

⁸Waarlijk, gij hadden woord ervan niet, kennis ervan niet; geen bericht ervan in het verleden was tot uw oren gekomen; omdat ik zag hoe ontrouw uw gedrag was, en dat uw hart van mij afgewend was van uw vroegste dagen af.

⁹Om mijn naam zal ik mijn toorn wegdoen, en ter wille van mijn lof zal ik mij inhouden van u af te snijden.

¹⁰Zie, ik heb u als zilver voor mij beproefd; ik heb u in het vuur der verdrukking geleid.

¹¹Om mijzelf, ja om mijn naam zal ik het doen; want ik zal mijn naam niet tot schande laten komen; en mijn eer zal ik aan geen ander geven.

¹²Hoort naar mij, Jakob, en Israel, mijn geliefde; Ik ben Hij, Ik ben de Eerste en Ik ben de Laatste.

¹³Ja, door mijn hand is de aarde op haar grondslag gelegd, en door mijn rechterhand zijn de hemelen uitgebreid; op mijn woord nemen zij hun plaatsen in.

¹⁴Komt samen, allen tezamen, en hoort; wie onder u heeft van deze dingen bericht gegeven? De geliefde des Heren zal zijn welbehagen doen met Babylon, en met het zaad der Chaldeeën.

¹⁵Ik, ja Ik, heb het woord gegeven; Ik heb naar hem gezonden: Ik heb hem doen komen, en zijn ondernemingen hebben kracht gekregen.

¹⁶Komt nabi tot mij, en hoort dit; van het begin af heb ik het niet in het verborgene gehouden; van de tijd dat het bestond ben ik daar geweest: en nu heeft de Here God mij gezonden, en mij zijn Geest gegeven.

¹⁷De Here, die uw zaak behartigt, de Heilige van Israel, zegt: Ik ben de Here uw God, Die u tot uw voordeel onderwijst, u leidt in de weg waarop gij gaan moet.

¹⁸O, dat gij naar mijn geboden gehoord hadt, dan zou uw vrede als een rivier zijn, en uw gerechtigheid als de golven der zee:

¹⁹Uw zaad zou als het zand zijn, en uw nakomelingen als het stof: uw naam zou niet worden afgesneden of te niet gaan voor mij.

²⁰Gaat uit Babylon, vlucht uit de Chaldeeën; met gejuich geeft het te kennen, brengt het bericht uit, laat het woord uitgaan tot aan het einde der aarde: zegt, De Here heeft de zaak van zijn knecht Jakob aangenomen.

²¹Zij behoefden geen water, toen Hij hen door de woestijnen leidde: Hij deed water uit de rotsen voor hen voortkomen: de rotsen werden gespleten en de wateren stroomden voort.

²²Er is geen vrede, zegt de Here, voor de boosdoeners.