Isaiah 49

¹Hoort naar mij, gij eilanden, en let op, gij volken van verre: de Here heeft mij van het begin af uitgekozen; toen ik nog in de schoot mijner moeder was, had Hij mijn naam in gedachte:

²En Hij heeft mijn mond gemaakt als een scherp zwaard, in de schaduw zijner hand heeft Hij mij behoed; en Hij heeft mij gemaakt als een gepolijste pijl, mij bewarend op zijn geheime plaats;

³En Hij zeide tot mij: Gij zijt mijn knecht, Israël, in wie Ik mij zal verheerlijken;

⁴En ik zeide: Ik heb tevergeefs arbeid ondergaan, mijn kracht heb ik zonder voordeel en zonder nut gebruikt: maar zeker zal de Here mijn zaak opnemen, en mijn God zal mij mijn beloning geven.

⁵En nu zegt de Here, Die mij tot Zijn knecht gemaakt heeft in de schoot, opdat ik Jakob tot Hem zou terugbrengen, en Israël tot Hem zou verzamelen: en ik was geëerd in de ogen des Heren, en mijn God werd mijn sterkte.

⁶Het is te gering dat Gij mijn knecht zijt, opdat gij de stammen van Jakob weder zult opricht en de bewaarden van Israël terugbrengt: Ik zal U tot licht der heidenen maken, opdat mijn heil tot het einde der aarde zij.

⁷Zo zegt de Here, Die Israëls zaak opneemt, Zijn Heilige: tot hem, die veracht en verafschuwd wordt, tot de knecht der heersers, zullen koningen opstaan en zich buigen, en vorsten zich neerwerpen; om der wille van de Here, Die getreu is, de Heilige van Israël, Die u heeft uitgekozen.

⁸Dit is het woord des Heren: Op een welgevallig tijd heb Ik U verhoor, en op een dag van verlossing heb Ik U geholpen; en Ik zal U bewaren, en U tot een verbond des volks geven, het land te herstellen en de woeste erfenissen uit te delen;

⁹Zeggende tot de gevangenen: Gaat uit! en tot die in duisternis zijn: Toont u! Zij zullen weiden op de wegen, en op alle kale plaatsen zullen zij hun weide hebben.

¹⁰Zij zullen geen honger hebben, noch dorst, noch hen zal treffen de hitte of de zon; want Die zich over hen ontfermt zal hen leiden, en bij de waterbronnen zal Hij hen leiden.

¹¹En Ik zal al mijn bergen tot een weg maken, en mijn wegen zullen verheven zijn.

¹²Zie, deze zullen van verre komen; en dezen van het noorden en van het westen; en dezen uit het land Sinim.

¹³Jubelt, gij hemelen; en vrolijk u, gij aarde; juicht, gij bergen; want de Here heeft Zijn volk getroost, en ontfermt zich over Zijn ellendigen.

¹⁴En Zion zeide: De Here heeft mij verlaten, en de Here heeft mij vergeten.

¹⁵Zou een vrouw haar zuigeling vergeten, geen medelijden hebben met het Kind van haar schoot? Ja, deze zouden het kunnen vergeten, maar Ik zal niet vergeten.

¹⁶Zie, in Mijn palmen heb Ik u geschreven; uw muren zijn voor Mij altijd.

¹⁷Uw bouwerslieden haasten zich; uw vernietigers en verwoestingen zullen uit u uitgaan.

¹⁸Hef uw ogen ter ronde op en zie: zij komen allen tot u samen. Zo waar Ik leef, zegt de Here, gij zult hen allen als sieraad aantrekken en u ermee omgorden als een bruid.

¹⁹Want uw woeste en verwoeste plaatsen en uw vernietigde land—nu zullen zij te nauw zijn voor de inwoners, en die u verslonden hebben zullen ver van u afgaan.

²⁰De kinderen, waarvan gij beroofd zijt geweest, zullen nog zeggen in uw oren: De plaats is mij te nauw; maak mij plaats, opdat ik mag wonen.

²¹Dan zult gij in uw hart zeggen: Wie heeft mij dezen allen geboren? ik was berooid en eenzaam, vervloeid en verbannen; en wie heeft dezen opgekweekt? Zie, ik was alleen overgebleven; waar waren dezen?

²²Zo zegt de Heere God: Zie, Ik zal Mijn hand tot de heidenen opheffen, en Mijn vaandel voor de volkeren opstellen; en zij zullen uw zonen in hun armen dragen, en uw dochters op hun schouderblade brengen.

²³En koningen zullen uw voedsters zijn, en koninginnen uw voedstellen; zij zullen zich met hun aangezicht ter aarde buigen voor u, en het stof uwer voeten likken; en gij zult weten dat Ik de Here ben, en zij die op Mij wachten, zullen niet beschaamd worden.

²⁴Zal het buit van den sterke hem ontnomen worden, of zullen de gevangenen van den geweldige ontkomen?

²⁵Maar zo zegt de Here: Ja, de gevangenen zullen van den sterke ontnomen worden, en de buit zal van den geweldige ontvlucht; want Ik zal Uw tegenstander tegenstaan, en Uw kinderen zal Ik behouden.

²⁶En die u verslonden hebben, zullen hun eigen vlees eten; en van hun eigen bloed zullen zij dronken worden, als van most; en alle vlees zal weten dat Ik, de Here, uw Heiland ben, en uw Losser, de Sterke van Jakob.