Isaiah 57

¹Sprawiedliwy ginie, a nikt nie bierze sobie tego do serca; miłosierni ludzie są zabierani, nikt nie rozważa, że sprawiedliwy jest zabierany przed złem.

²Wchodzi w pokój; spoczywają na swych łożach, każdy, kto chodzi w swej uczciwości.

³Ale zbliżcie się tutaj, wy synowie czarownicy, plemię cudzołożnika i nierządnicy.

⁴Przeciwko komu się wywyższacie? Przeciwko komu szeroko otwieracie usta i wyciągacie język? Czyż nie jesteście dziećmi nieposłuszeństwa, potomstwem kłamstwa?

⁵Wy, którzy się rozpalacie między dębami, pod każdym zielonym drzewem; którzy zabijają dzieci w dolinach, pod szczelinami skal?

⁶Pośród gładkich kamieni doliny jest wasza część; one, one są waszym udziałem; nawet im wylewaliście libację, składaliście ofiarę. Czy mam się tym zadowolić?

⁷Na wysokiej i wyniosłej górze położyliście wasze łoże; tam też wstępowaliście, aby złożyć ofiarę.

⁸Za drzwiami i słupami postawiliście wasze pamiątki: bowiem odkryliście się przed innym niż ja i wstępowaliście; rozszerzyliście wasze łoże i zawarliście z nimi przymierze; kochaliście ich łoże, gdzie je widzieliście.

⁹Poszliście do króla z olejkiem i wzmnożyliście wasze perfumy, wysłaliście waszych posłów daleko, i poniżyliście się aż do Szeolu.

¹⁰Znosiłście się z powodu długości waszej drogi; jednak nie powiedzieliście: To jest daremne; znaleźliście przywrócenie waszych sił; dlatego nie słabliście.

¹¹Przed kim się baliście i lękowaliście, że kłamaliście i nie pamiętaliście mnie, ani nie położyliście tego sobie do serca? Czyż nie milczałem od dawna, a wy mnie się nie boisz?

¹²Ogłoszę waszą sprawiedliwość; a co do waszych dzieł, nie będą wam one na pożytek.

¹³Gdy wzywać będziecie, niech was wybawią ci, których zgromadziliście; ale wiatr ich porwie, oddech ich wszystkich унесёт; ale ten, kto szuka schronienia we mnie, będzie posiadać ziemię i odziedziczy moją świętą górę.

¹⁴Powie: Wysypcie, wysypcie, przygotujcie drogę, usuńcie potknięcie z drogi mojego ludu.

¹⁵Albowiem tak mówi Wysoki i wyniosły, który mieszka w wieczności, którego imię jest Święty: Mieszkam na miejscu wysokim i świętym, również z tym, kto ma ducha skruszonego i pokornego, aby ożywić ducha pokornych i ożywić serce skruszonych.

¹⁶Albowiem nie będę niezliczoną wiekami się kłócić, ani zawsze będę się gniewać; bo duch by upadł przedtem, i dusze, które stworzyłem.

¹⁷Z powodu nieprawości jego chciwości gniewałem się i uderzyłem go; ukryłem moje oblicze i gniewałem się; i szedł dalej, popadając w grzechy na drodze swojego serca.

¹⁸Widziałem jego drogi i go uzdrowię: poprowadzę go i przywrócę mu pociechę i jego żałobnikom.

¹⁹Tworzę owoc warg: Pokój, pokój, dla tego, kto jest daleko, i dla tego, kto jest blisko, mówi Pan; i go uzdrowię.

²⁰Ale bezbożni są jak wzburzone morze; albowiem nie może odpocząć, a jego wody wyrzucają muł i brud.

²¹Nie ma pokoju, mówi mój Bóg, dla bezbożnych.