Isaiah 58

¹Roep luid uit, zwijg niet, laat uw stem klinken als een bazuin, en maak aan mijn volk zijn misdaden bekend, en aan het huis van Jakob zijn zonden.

²Hoewel zij dagelijks tot Mij bidden, en zich verheugen in de kennis van Mijn wegen: als een natie die gerechtigheid heeft gedaan, en de geboden van hun God niet heeft verlaten, vragen zij Mij om rechtvaardige oordelen, het is hun verlustiging Godzalig na te komen.

³Zij zeggen: Waarom hebben wij ons van spijs onthouden, en Gij ziet het niet? Waarom hebben wij onszelf gedempt, en Gij neemt er geen kennis van? Indien gij op de dagen van uw vasten uw bedrijf voortzet, en al uw schuldeisers dwingt;

⁴Indien gij door het vasten haastig toornig wordt, bereid tot twist en tot slaande handen met boosheid; uw heilige dagen zijn niet zodanig, dat uw stem tot Mij omhoog dringt.

⁵Is dit de dag die Ik heb gekozen? een dag waarop men zich zelven vernedert? is het slechts een buiging van het hoofd, en zich met zak kleeden, en in het stof zitten? noemt gij dit een heilige dag en een welgevallige voor de Here?

⁶Is dit niet eerder de dag die Ik heb gekozen: de banden der ongerechtigheid los te maken, de zware lasten op te heffen, en de onderdrukten vrij te laten gaan, en alle juk te verscheuren?

⁷Is het niet, dat gij uw brood aan de hongerigen breekt, en de arme zwervenden in uw huis brengt? Dat gij, wanneer gij den naakten ziet, hem kledt, en u voor uw eigen vlees niet verbergt?

⁸Dan zal uw licht als de morgenstond uitbreken, en uw genezing zal haast ontstaan; uw gerechtigheid zal voor u uitgaan, en de heerlijkheid des Heren zal uw achtergarde zijn.

⁹Dan zult gij roepen, en de Here zal antwoorden; gij zult schreeuwen, en Hij zal zeggen: Hier ben Ik. Indien gij het juk uit uw midden wegdoet, het wijzende van de vinger en het boze spreken;

¹⁰En indien gij uw brood aan den hongerige geeft, en de treurige ziel verzadigt; dan zal uw licht in de duisternis opgaan, en uw donkerheid zal zijn als het middaglicht.

¹¹De Here zal u allezeit leiden, en uw ziel verzadigen in de dorre plaatsen, en uw beenderen sterken; en gij zult zijn als een begoten hof, en als een fontein wier wateren niet ontfalen.

¹²En zij zullen van u af de oude woestijnen opbouwen; gij zult de grondvesten van vele geslachten oprichten; en gij zult genoemd worden: Die de breuken herstelt, Die de paden doet herstellen om in te wonen.

¹³Indien gij uw voet op de Sabbat in toom houdt, en niet doet wat uw lust is op Mijn heilige dag; en indien gij de Sabbat een verlustiging noemt, de heilige dag des Heren eerwaardig; en Hem eert door geen voeten op uw wegen te zetten, noch uw lust na te jagen, noch woorden te spreken;

¹⁴Dan zult gij uw verlustiging in de Here vinden, en Ik zal u doen rijden op de hoogten der aarde, en u spijzen met het erfgoed van uw vader Jakob; want de mond des Heren heeft het gesproken.