Isaiah 58

¹Wołaj głośno, nie milcz, podnieś głos swój jak trąba, i objawy mojemu ludowi jego nieprawości, a domowi Jakuba jego grzechy.

²Chociaż modlą się do mnie każdego dnia i cieszą się poznaniem moich dróg: jak naród, który czyni sprawiedliwość i nie porzucił praw swojego Boga, proszą mnie o słuszne wyroki, cieszą się przybliżeniem do Boga.

³Mówią: Dlaczego się powstrzymywaliśmy od pokarmu, a Ty tego nie widzisz? Dlaczego unikaliśmy rozkoszy, a Ty tego nie zauważasz? Oto w dniach waszego postu zabieracie się do swoich spraw i gnębiecie wszystkich waszych pracowników.

⁴Jeśli post prowadzi was do gniewu, do bójek i do uderzeń złym ramieniem; wasze dni świętego postu nie takiego rodzaju, aby wasz głos dotarł na wysokość do mnie.

⁵Czy ja rozkazałem taki dzień jak ten? dzień powstrzymywania się od rozkoszy? czy to tylko opuszczenie głowy, włożenie włosiennicy i leżenie w popiele? czy to uważacie za dzień święty, miły Panu?

⁶Czy nie taki jest dzień święty, który rozkazałem: uwolnić tych, którzy bezprawnie zostali więźniami, zerwać więzy jarzma, a uwolnić uciśnionych i każde jarzmo złamać?

⁷Czy nie po to, aby łamać chlebem swoje chleb głodnym, i ubogich bezdomnych wprowadzić do domu? gdy ujrzysz nago – odzień go, i przed własnym ciałem się nie ukrywaj?

⁸Wtedy twoje światło wypryśnie jak jutrzenka, a twoje rany szybko się zagoją; twoja sprawiedliwość pójdzie przed tobą, a chwała Pana będzie za tobą.

⁹Wtedy zawołasz a Pan ci odpowie; zawołasz a powie: Oto jestem. Jeśli usuniesz spośród siebie jarzmo, wskazywanie palcem i mowę złośliwą;

¹⁰I gdy otworzy się serce twoje głodnym, a dusze ubogą nasycisz; wtedy w ciemności twojej zaświeci się światło, a mrok twój będzie jak południe.

¹¹I Pan będzie cię prowadził wszystkimi drogami; nasycać będzie duszę twoją w upale, i kości twoje umocni; i będziesz jak ogród nawodniony, i jak źródło wód, którego wody nie zawodzą.

¹²I będą synowie twoi budować ruiny stare; podwalinę pokoleń z dawna postawisz; i nazwany będziesz naprawiaczem breszy, przywracającym ścieżki do mieszkania.

¹³Jeśli strzec będziesz szabatu, aby nie czynić swych spraw w dzień święty mój; i jeśli szabat będzie ci przyjemny, a dzień święty Pana godny czci; i jeśli szanować go będziesz, nie czyniąc swoich spraw, ani gonląc za rozkoszą ani mówiąc słowa bezużyteczne;

¹⁴Wtedy znajdziesz rozkosz w Panu; i postawi cię na miejscach wyniosłych ziemi; i da ci dziedzictwo Jakuba, ojca twojego: gdyż usta Pana to powiedziały.