Isaiah 62

¹Om Sions wil zal ik niet zwijgen, en om Jerusalems wil zal ik niet rusten, totdat haar gerechtigheid uitgaat als helderheid, en haar verlossing als een brandende lamp.

²De naties zullen uw gerechtigheid zien, en alle koningen uw heerlijkheid, en gij zult genoemd worden bij een nieuwe naam, die de mond van Jahweh zal noemen.

³Gij zult ook een kroon der schoonheid zijn in de hand van Jahweh, en een koninklijk diadeem in de hand van uw God.

⁴Gij zult niet meer genoemd worden Verlaten; ook uw land zal niet meer genoemd worden Woest: maar gij zult genoemd worden Hefziba, en uw land Beula; want Jahweh heeft lust in u, en uw land zal gehuwd worden.

⁵Want gelijk een jongeman een maagd huuwt, zo zullen uw zonen u huwen; en gelijk de bruidegom zich over de bruid verblijdt, zo zal uw God zich over u verblijden.

⁶Ik heb wachters op uw muren, Jerusalem, gesteld; zij zullen nooit zwijgen, dag noch nacht: gij die Jahweh aanroept, neemt geen rust,

⁷en geeft hem geen rust, totdat Hij Jerusalem vestigt, en totdat Hij Jerusalem tot lof op de aarde stelt.

⁸Jahweh heeft gezworen bij zijn rechterhand, en bij de arm zijner sterkte: Waarlijk, ik zal uw graan niet meer tot spijze voor uw vijanden geven; en vreemdelingen zullen uw nieuwe wijn niet drinken, waarvoor gij gearbeid hebt:

⁹maar die het ingezameld hebben, zullen het eten, en Jahweh loven; en die het verzameld hebben, zullen het drinken in de voorhoven mijns heiligdoms.

¹⁰Gaat door, gaat door de poorten; bereid voor het volk de weg; effent, effent de baan; ruimt de stenen weg; heft een banier op voor de volken.

¹¹Ziet, Jahweh heeft aan het einde der aarde uitgeroepen: Zegt tot de dochter van Sion: Ziet, uw verlossing komt; ziet, zijn loon is bij Hem, en zijn vergelding voor Hem.

¹²Zij zullen hen genoemd worden Het heilige volk, De verlösten van Jahweh: en gij zult genoemd worden Gezocht, Een stad niet verlaten.