Isaiah 63

¹Wie is deze die uit Edom komt? Met geverfd kleed uit Bozrah? Deze die voornaam is in zijn kleding, reizende in de overvloed van zijn macht? "Ik, die in gerechtigheid spreek, machtig om te redden."

²Waarom is uw kleding rood? En uw kleding als het treden in een wijnpers?

³Een wijnpers heb ik alleen getreden, en van de volkeren was niemand met mij; en Ik trap hen in mijn toorn, en Ik vertreed hen in mijn gramschap; hun kracht is op mijn kleding bespat, en al mijn kleding heb Ik bevlekt.

⁴Want de dag van vergelding is in mijn hart, en het jaar mijner verlösten is gekomen.

⁵En Ik keek attent toe, en er was geen helper; en Ik was verbaasd dat er geen ondersteunende was; en mijn eigen arm gaf mij redding. En mijn toorn, die heeft mij ondersteund.

⁶En Ik trap de volkeren neer in mijn toorn, en Ik maak hen dronken in mijn gramschap, en Ik breng hun kracht ter aarde neer.

⁷De weldaden des HEREN zal ik ter gedachtenis brengen, de prijs van de HEER, naar alles wat de HEER voor ons gedaan heeft, en naar de overvloed van het goede voor het huis van Israël, dat Hij voor hen gedaan heeft, naar zijn barmhartigheden, en naar de overvloed van zijn weldaden.

⁸En Hij zegt: Alleen mijn volk zijn zij, zonen die niet liegen; en Hij is hun Verlosser.

⁹In al hun bedroefdheid is Hij geen tegenstander; en de Bode van zijn aangezicht redde hen. In zijn liefde en in zijn medelijden verlöste Hij hen, en Hij hief hen op, en droeg hen al de dagen van ouds.

¹⁰En zij hebben zich verzet en bedroevigd zijn Heilige Geest; en Hij keerde zich tegen hen tot vijand; Hij zelf streed tegen hen.

¹¹En Hij herinnerde zich de dagen van oud, Mozes en zijn volk. Waar is Hij die hen uit de zee opgevoerd heeft, de herder zijner kudde? Waar is Hij die zijn Heilige Geest in hun midden gelegd heeft?

¹²Die de rechterhand van Mozes voerde, de arm van zijn heerlijkheid, waters voor hen splijtende, om zich zelf een eeuwige naam te maken.

¹³Die hen door de diepten leidde, gelijk een paard in een vlakte, zij struikelen niet.

¹⁴Gelijk een beest in een dal neerkomt, rust de Geest des HEREN hem; alzo heb Gij uw volk geleid, om uzelf een herrlijke naam te maken.

¹⁵Zie nauwlettend neer uit de hemelen, en zie uit uw heilige en schone woning. Waar is uw ijver en uw macht? De menigte van uw ingewanden en uw medelijden hebben zich tegenover mij ingehouden.

¹⁶Gij zijt immers onze Vader; want Abraham kent ons niet, en Israël erkent ons niet. Gij, HEER, zijt onze Vader; onze Verlosser van ouds is uw naam.

¹⁷Waarom doet Gij ons afdwalen, HEER, van uw wegen? Gij verhardt ons hart voor uw vrees. Keert terug om uwer knechten wil, de stammen van uw erfdeel.

¹⁸Voor een klein ogenblik bezat uw heilig volk; onze tegenpartijders hebben uw heiligdom vertreden.

¹⁹Wij zijn van ouds af; Gij hebt niet over hen geheerst; niet is uw naam over hen genoemd!