Isaiah 63

¹Któż to jest, co przychodzi z Edomu, w szatach barwionych z Bozry? On, który jest wspaniały w swoim przyodzianiu, podróżujący w wielkości swojej mocy? Ja, który mówię w sprawiedliwości, potężny do zbawienia.

²Dlaczego więc czerwone są twoje szaty i twoje odzienie jak tego, który stąpa w tłoczni winogron?

³Sam pomiąłem winograd, a z ludu nikt ze mną nie był: bo ich będę miąć w gniewie moim i tratować je w złości mojej; a krew ich będzie rozbryzgana na szaty moje, i wszystko moje odzienie poplamiłem.

⁴Bo dzień zemsty w sercu moim, a rok moich odkupionych przyszedł.

⁵I patrzyłem, a nikogo nie było, aby pomógł; i dziwiłem się, że nikogo nie było, aby mnie wspierał: przeto moje ramię przyniosło mi zbawienie, i moja złość, ona mnie wspierała.

⁶I pozbiję lud w gniewie moim i upiję go w złości mojej, i sprowadzę ich siłę na ziemię.

⁷Wspominam dobroci Pana i pochwały Pana, według wszystkiego, co nam Pan udzielił, i wielkość dobra wobec domu Izraela, którą im udzielił według swoich miłosierdziów i według rzeszy swoich dobroci.

⁸Bo powiedział: Zaiste, są ludem moim, dziećmi, które nie będą kłamać: i był im Zbawicielem.

⁹We wszystkich ich uciemiężeniach był uciemiężony, i Anioł Jego oblicza zbawił ich: w swojej miłości i litości odkupił ich; niósł ich i dźwigał przez wszystkie dni starożytne.

¹⁰Ale oni się zbuntowali i zasmucili Ducha Jego Świętego: przeto obrócił się, aby być ich wrogiem, i walczył przeciwko nim.

¹¹Wtedy wspomniał dni starożytnych, Mojżesza i jego ludu, mówiąc: Gdzie jest ten, który ich wyprowadził z morza z pasterzem swojego stada? Gdzie jest ten, który umieścił Ducha swojego Świętego w nim?

¹²Który prowadził ich prawicą Mojżesza ramieniem swoim chwalebnym, dzieląc wody przed nimi, aby uczynić sobie imię wieczne?

¹³Który prowadził ich przez przepaść jak konia na pustyni, aby nie potykali się?

¹⁴Jak zwierzę schodzi w dolinę, Duch Pana dał mu odpoczynek: tak prowadziłeś lud swój, aby sobie uczynić imię chwalebne.

¹⁵Spójrz z nieba i patrz z siedziby swojej świętości i swojej chwały: gdzie jest twoja gorliwość i twoja moc, szum twoich wnętrzności i twoje miłosierdzia wobec mnie? Czy są powstrzymane?

¹⁶Zaprawdę, ty jesteś ojcem naszym, choć Abraham nas nie zna i Izrael nas nie uznaje: ty, o Panie, jesteś ojcem naszym, naszym Odkupicielem; imię twoje od wieków.

¹⁷O Panie, dlaczego nas zwiedziłeś z twojej drogi i zatwardziłeś serce nasze przed bojaźnią twoją? Wróć dla sług twoich, dla pokoleń twojej dziedziczności.

¹⁸Lud świętości twojej posiadał ją przez krótki czas: nasi przeciwnicy tratowali sanktuarium twoje.

¹⁹My jesteśmy twoi: ty nigdy nie panowałeś nad nimi; oni nie byli nazwani imieniem twoim.