Isaiah 66

¹Tak mówi Pan: Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Jaki dom zbudujecie Mi? i jakie miejsce będzie moim spoczynkiem?

²Wszystkie te rzeczy uczyniła moja ręka, i wszystkie one powstały, mówi Pan: ale patrzę na tego człowieka, na tego, który jest ubogi i o duchu skruszonym, i który drży przed moim słowem.

³Kto zabija wołu, jest jak kto morduje człowieka; kto składa ofiarę z baranka, jak kto łamie szyję psu; kto przyносит ofiarę pokarmową, jak kto oferuje krew świni; kto pali kadzidło, jak kto błogosławi bałwana. Tak, sami sobie wybrali drogi, i dusza ich delektuje się ich obrzydliwościami:

⁴Ja też wybiorę dla nich złudzenia, i sprowadzę na nich to, czego się boją; bo gdyż wołałem, nikt mi nie odpowiedział; gdy mówiłem, nie słuchali: ale czynili to, co złe w moich oczach, i wybrali to, w czym nie miałem upodobania.

⁵Słuchajcie słowa Pana, wy, którzy drżycie przed jego słowem: Wasi bracia, którzy was nienawidzą, którzy was wyrzucają dla imienia mojego, mówią: Niech się Pan gloryfikuje, żebyśmy widzieli waszą radość; ale to oni będą zawstydzeni.

⁶Głos zgiełku z miasta, głos z świątyni, głos Pana, który oddaje zapłatę swoim wrogom.

⁷Zanim rodziła, urodziła; zanim przyszły jej bóle, urodziła syna.

⁸Kto słyszał coś takiego? kto widział coś podobnego? Czy kraj może urodzić się w jeden dzień? czy naród może powstać w jednej chwili? bo skoro tylko Syon rodziła, już urodziła swoje dzieci.

⁹Czyż Ja, który przyprowadzam do porodu, nie spowodowałbym wydania na świat? mówi Pan: czy Ja, który powoduje wydanie na świat, zatrzasnąłbym łono? mówi twój Bóg.

¹⁰Radujcie się z Jeruzalemem i weselcie się o nie, wszyscy wy, którzy go miłujecie: radujcie się z wielką radością z nią wszyscy wy, którzy nad nią żałowaliście;

¹¹abyście sycili się i zadowolili piersią jej pociech; abyście czerpali i cieszyli się obfitością jej chwały.

¹²Bo tak mówi Pan: Oto rozciągnę na nią pokój jak rzekę, a chwałę narodów jak strumień rozlewający się: i będziecie czerpać z niego; będziecie niesieni na boku i pieścieni na kolanach.

¹³Jak ten, którego matka pociesza, tak Ja was poceszę; i będziecie pocieszeni w Jeruzalemie.

¹⁴I zobaczycie to, a wasze serce weseli się, a kości wasze będą kwitnąć jak młoda trawa: i ręka Pana będzie znana sługom jego; i będzie gniewny na jego wrogów.

¹⁵Bo oto Pan przyjdzie z ogniem, a jego rydwany jak wicher; aby oddać swój gniew z surowością i swoją karcenie z płomieniami ognia.

¹⁶Bo ogniem będzie Pan sądził, a mieczem, nad całym ciałem; i pobitych przez Pana będzie wielu.

¹⁷Ci, którzy poświęcają się i oczyszczają się do pójścia do ogrodów, za jednym pośrodku, jedząc mięso świni i brzydotę i mysz, będą unicestwieni razem, mówi Pan.

¹⁸Bo znam ich czyny i ich myśli: przychodzi czas, że zgromadzę wszystkie narody i języki; i przyjdą, i zobaczą moją chwałę.

¹⁹I postawię znak między nimi, i pośle ocalałych spośród nich do narodów, do Tarszysz, Pulu i Ludu, którzy napinają łuk, do Tubalu i Jawanu, do wysp dalekich, które nie słyszały o mojej sławie i nie widziały mojej chwały; i będą głosić moją chwałę między narodami.

²⁰I przywiozą wszystkich waszych braci spośród wszystkich narodów jako ofiarę Panu, na koniach i na wozach i na noszach i na mulach i na wielbłądach do mojej świętej góry Jeruzalem, mówi Pan, jak synowie Izraela przynosili swoją ofiarę w czystym naczyniu do domu Pana.

²¹A spośród nich também wezmę dla kapłanów i dla Lewitów, mówi Pan.

²²Bo jak nowe nieba i nowa ziemia, które Ja uczynię, pozostaną przede Mną, mówi Pan, tak pozostanie wasze potomstwo i wasze imię.

²³I stanie się, że od nowego miesiąca do nowego miesiąca i od szabatu do szabatu przychodzić będzie wszelkie ciało, aby się klaniało przede Mną, mówi Pan.

²⁴I wyjdą i patrzeć będą na zwłoki ludzi, którzy się zbuntowali przeciwko Mnie: bo robak ich nie umrze i ogień ich nie zgaśnie; i będą obrzydzeniem dla wszelkiego ciała.