Isaiah 6

¹In het jaar waarin koning Uzzia stierf, zag ik de Here, verheven en verhoogd, gezeten op een troon; en de sleep van zijn gewaad vervulde de tempel.

²Boven hem waren serafijnen, elk met zes vleugels: Met twee vleugels bedekten zij hun aangezichten, met twee bedekten zij hun voeten, en met twee vlogen zij.

³En zij riepen elkaar toe: "Heilig, heilig, heilig is de Here der heerscharen; de ganse aarde is vol van zijn heerlijkheid."

⁴Bij het geluid van hun stemmen beefden de deurstijlen en de drempels, en de tempel werd vervuld met rook.

⁵"Wee mij!" riep ik. "Ik ben verloren! Want ik ben een man van onreine lippen, en ik woon onder een volk van onreine lippen, en mijn ogen hebben de Koning gezien, de Here der heerscharen."

⁶Toen vloog een der serafijnen naar mij toe met een gloeiende kool in zijn hand, die hij met een tang van het altaar had genomen.

⁷Daarmee aanraakte hij mijn mond en zei: "Zie, dit heeft uw lippen aangeraakt; uw schuld is weggenomen en uw zonde is verzoend."

⁸Toen hoorde ik de stem van de Here zeggen: "Wien zal ik zenden? En wie zal voor ons gaan?" En ik zei: "Hier ben ik. Zend mij!"

⁹Hij zei: "Ga heen en zeg tot dit volk: 'Hoort wel, maar verstaat niet; ziet wel, maar begrijpt niet.'

¹⁰Maak het hart van dit volk ongevoelig; maak hun oren dof en sluit hun ogen. Anders zouden zij met hun ogen zien, met hun oren horen, met hun hart verstaan en zich bekeren en genezen worden."

¹¹Toen zei ik: "Hoe lang nog, Here?" En Hij antwoordde: "Tot de steden in puin liggen zonder bewoners, tot de huizen verlaten zijn en de akkers verwoest en verwoild zijn,

¹²tot de Here iedereen ver weg heeft gezonden en het land geheel en al verlaten is.

¹³En hoewel een tiende in het land overblijft, zal het opnieuw verwoest worden. Maar zoals de terebint en de eik stompen achterlaten als zij worden omgekapt, zo zal het heilige zaad de stronk in het land zijn."