Isaiah 9

¹In vroegere tijden maakte hij het land van Zebulon en het land van Naftali van geringe waarde, maar daarna gaf hij het glorie, langs de weg van de zee, aan de andere zijde van de Jordaan, Galilea der naties.

²Het volk dat in het donker wandelde heeft een groot licht gezien, en voor degenen die woonden in het land der diepste nacht, het licht schijnt.

³Gij hebt hen zeer verblijd gemaakt, hun vreugde vermenigvuldigd. Zij zijn verblijd voor U zoals mensen verblijd zijn in de tijd van de oogst, of wanneer zij verdeling maken van de buit uit de oorlog.

⁴Want door Uw hand is het juk op zijn nek en de roede op zijn rug, ja de roede van zijn wreedaardige meester, gebroken, gelijk in de dag van Midian.

⁵Want elke laars van de krijgsman met zijn donderend geluid, en de kleding bevlekt met bloed, zal ter verbranding zijn, voedsel voor het vuur.

⁶Want een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven; en het bewind is in zijn handen gesteld; en hij is genoemd Wijs Gids, Sterke God, Vader in eeuwigheid, Vorst van Vrede.

⁷Van de vermeerdering van zijn bewind en van de vrede zal geen einde zijn, op de troon van David, en in zijn koninkrijk; om het vast te stellen, ondersteunend met wijze raadgeving en gerechtigheid, nu en in eeuwigheid. Door het vaste voornemen van de Here der legioenen zal dit geschieden.

⁸De Here heeft een woord naar Jacob gezonden, en het is over Israël gekomen;

⁹En al het volk zal het ervaren, ja Efraïm en de mannen van Samaria, die zeggen in de hoogmoed van hun verheven harten,

¹⁰De stenen zijn omgevallen, maar wij zullen bouwsteen in hun plaats opzetten: de moerbeien zijn omgekapt, maar zij zullen in cederbomen veranderd worden.

¹¹Daarom heeft de Here de haters van Israël sterker gemaakt, hen aandrijvend om oorlog tegen hem te voeren;

¹²Aram van het oosten, en de Filistijnen van het westen, die tegen Israël zijn opgetrokken met wijd open monden. Ondanks dit al is Zijn toorn niet afgewend, maar Zijn hand is nog uitgestrekt.

¹³Maar het hart van het volk werd niet gekeerd tot Hem die straf op hen zond, en zij smeekten niet tot de Here der legioenen.

¹⁴Daarom nam de Here van Israël hoofd en staart, hoog en laag, op één dag weg.

¹⁵De man die geëerd is en verantwoordelijk, is het hoofd, en de profeet die valse lering geeft, is de staart.

¹⁶Want de gidsen van dit volk zijn de oorzaak van hun afwijking van de rechte weg, en zij die door hen geleid worden, komen tot verderf.

¹⁷Daarom zal de Here geen welbehagen hebben in hun jongemannen, en geen erbarming tonen over hun weduwen en kinderen zonder vader: want zij zijn allen haters van God en boosdoeners, en dwaas woorden gaan uit elke mond. Ondanks dit al is Zijn toorn niet afgewend, maar Zijn hand is nog uitgestrekt.

¹⁸Want het kwaad brandde als een vuur; de braamstruiken en doornen werden verbrand; de dichte wouden vatten vuur, rollend omhoog in donkere rookwolken.

¹⁹Het land was donker van de toorn van de Here der legioenen: het volk was gelijk aan degenen die vlees van mensen eten.

²⁰Aan de rechterzijde sneed een man stukken af en had nog behoefte; aan de linkerzijde at een man een maaltijd maar had niet genoeg; geen man had medelijden met zijn broeder; elk man at het vlees van zijn naaste.

²¹Manasse at Efraïm, en Efraïm at Manasse; en tezamen vielen zij Juda aan. Ondanks dit al is Zijn toorn niet afgewend, maar Zijn hand is nog uitgestrekt.