Isaiah 9

¹Gelijk in de vorige tijd het land van Zebulon en het land van Nafthali licht heeft gemaakt, zo zal het daarna de weg der zee eren, aan gene zijde der Jordaan, Galilea der heidenen.

²Het volk dat in duisternis wandelt heeft een groot licht gezien; die in het land der schaduw des doods wonen, over hen is een licht opgegaan.

³Gij hebt het volk vermenigvuldigd, Gij hebt hun vreugde groot gemaakt; zij verblijden zich voor U gelijk men zich verblijdt in de oogst, gelijk men zich verheugt als men buit verdeelt.

⁴Want het juk van zijn last en de staf op zijn schouder, de roede van zijn onderdrukker, Gij hebt verbroken op de dag van Midjan.

⁵Want alle wapenuitrusting der krijger, met rumoer en in bloed gehuld, zal ter brandstof van het vuur worden.

⁶Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder; en Hij wordt genoemd: Wonderbaarlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.

⁷Van de vermeerdering van de heerschappij en van de vrede zal geen einde zijn, op de troon van David en over zijn koninkrijk, om het te bevestigen en te handhaven in recht en gerechtigheid, nu en tot in eeuwigheid; de ijver van de HERE der Heerscharen zal dit doen.

⁸Een woord heeft de HERE gezonden in Jakob, en het is gevallen in Israël.

⁹En het ganse volk zal het weten, Efraïm en de inwoner van Samaria, die in hoogmoed en in grooheid van hart zeggen:

¹⁰Bakstenen zijn gevallen, maar we zullen van gehouwen stenen bouwen; moerabei-bomen zijn omgekapt, maar we zullen cederbomen ervoor in de plaats stellen.

¹¹En de HERE verheft de tegenstanders van Rezin tegen hem en drijft zijn vijanden samen,

¹²Aram van voren en de Filistijnen van achteren; en zij verslinden Israël met volle mond. Bij dit alles is Zijn toorn niet afgewend, en Zijn hand is nog uitgestrekt.

¹³Maar het volk is niet tot Hem teruggekeerd die het slaat, en de HERE der Heerscharen hebben zij niet gezocht.

¹⁴En de HERE roeit uit Israël hoofd en staart, tak en riet, op één dag af,

¹⁵De oudste en vermaarde is het hoofd, en de profeet, de leraar der leugen, is de staart.

¹⁶Want die dit volk zalig spreken, voeren het in de dwaling, en die door hen gezegend worden, worden verdelgd.

¹⁷Daarom verheugt de Here zich niet over zijn jongmannen, en Zijn medelijden heeft Hij niet met zijn wezen en weduwen; want zij zijn allen goddeloos en boosdoeners, en elke mond spreekt dwaasheid. Bij dit alles is Zijn toorn niet afgewend, en Zijn hand is nog uitgestrekt.

¹⁸Want de goddeloosheid brandt als een vuur, het verteert doornen en distels, en het ontsteken de kreupelbossen des wouds, en zij hijsen zich op in kolommen van rook.

¹⁹Door de toorn van de HERE der Heerscharen is het land verwoest, en het volk is als brandstof van het vuur; geen man zal zijn broeder sparen.

²⁰En men hakt aan de rechterhand en hongeert; en men eet aan de linkerhand en wordt niet verzadigd; elk zal het vlees zijns eigens arms eten.

²¹Manasse tegen Efraïm, en Efraïm tegen Manasse; tezamen tegen Juda. Bij dit alles is Zijn toorn niet afgewend, en Zijn hand is nog uitgestrekt.