Job 10

¹Nafsi yangu imechoka maisha yangu, nitaacha mataniko yangu binafsi, nitasema kwa uchungu wa nafsi yangu.

²Nasema kwa Mungu, Usinihukundu, Nijulishe kwa nini unavokabiliana nami.

³Je, ni nzuri kwako kukamatia? Kumdharau kazi ya mikono yako, na kucheza nuru juu ya shauri la waovu?

⁴Je, una macho ya mwili? Kama vile mtu anavyoona, wewe ndivyo unavyoona?

⁵Je, siku zako ni kama siku za mtu? Miaka yako kama siku za mtu?

⁶Utafutia nini ila dhambi zangu, utafutia nini ila dhambi zangu?

⁷Kwa maana unajua kwamba si mwovu, na hakuna aliyeniweza kutoka kwa mkono wako.

⁸Mikono yako imesitia kazi, ikaniumbua zote karibu, lakini kunyamazisha kwako ninakufa!

⁹Karibu, nakaomba, kumbuka kwamba kama udongo unaniumbua, na kwa mavumbi uninarudisha.

¹⁰Je, sio kama maziwa unaniimina? Je, sio kama chumvi unanikamatia?

¹¹Ngozi na nyama unamenunua, mifupa na tanzi unamenunua.

¹²Uhai na rehema umenipatia, na mlangano wako umehifadhi roho yangu.

¹³Na haya yote umeyahifadhi katika moyo wako, najua kwamba hii ni kwako.

¹⁴Kama nilitenda dhambi, basi unatengeneza mahali, na toka dhambi yangu huniwezi kuachilia.

¹⁵Ikiwa nilitenda ubaya, ole wangu, na kama nilitenda haki, sitainua kichwa, imejaa aibu, tazama dhiki yangu.

¹⁶Nawe kama simba unaniwindia, na unajigeuza, unajifanya ajabu katika mimi.

¹⁷Unazaliana shahada zako zitokea juu yangu, nawe unazidisha ghadhabu yako pamoja nami, mabadiliko na vita viko pamoja nami.

¹⁸Kwa nini umeniletea kutoka kitsani? Ninataka kufa, na jicho halitaniona.

¹⁹Kama sisemi, ninatoka, kutoka kwa tumboni kwenda kaburi niko.

²⁰Je, sio michache tu siku zangu? Ondoka sasa, acha mimi, ili niweze kucheka kidogo.

²¹Kabla hajaharamu kutoka, na kurudi, mpaka nchi ya giza na vivuli vya kifo.

²²Nchi ya giza iliyosongana, vivuli vya kifo bila mpangilio, nayo uchao wa kutofautiana kama giza nene.