Job 11

¹Wówczas odezwał się Sofar z Naamy:

²"Czy wszystkie te słowa mają pozostać bez odpowiedzi? Czy ten gadatliwy ma być usprawiedliwiony?

³Czy twoja pusta gadanina ma zmuszać innych do milczenia? Czy nikt cię nie będzie ganić, gdy się wyszydzasz?

⁴Mówisz do Boga: 'Moja wiara jest nienaganna i jestem czysty w Twoim oku.'

⁵O, jak bym pragnął, by Bóg się odezwał, by otworzył swe usta przeciwko tobie

⁶i objawił tobie tajemnice mądrości, gdyż prawdziwa mądrość ma dwie strony. Wiedz o tym: Bóg zapomniał nawet część twoich grzechów.

⁷"Czy możesz pojąć tajemnice Boga? Czy możesz zbadać granice Wszechmogącego?

⁸One są wyższe niż niebiosa ponad tobą—co możesz uczynić? One są głębsze niż otchłań poniżej—co możesz wiedzieć?

⁹Ich wymiar jest dłuższy niż ziemia i szerszy niż morze.

¹⁰"Jeśli przyjdzie i cię uwięzi oraz zwola sąd, kto może mu się przeciwstawić?

¹¹Zapewne pozna oszustów; i gdy widzi złość, czy jej nie zaznacza?

¹²Ale głupiec nie może stać się mądry bardziej, niż źrebię dzikiego osła może urodzić się jako człowiek.

¹³"Jeśli jednak oddasz mu swe serce i wyciągniesz do niego swe ręce,

¹⁴jeśli odrzucisz grzech, który jest w twojej ręce i nie pozwolisz złu mieszkać w twoim namiocie,

¹⁵wtedy, wolny od winy, podnieś oblicze swoje; będziesz twardo stać i bez strachu.

¹⁶Zapewne zapomnisz o swym utrapieniu, wspominając je jedynie jak wody, które minęły.

¹⁷Życie będzie jaśniejsze niż południe, a ciemność stanie się jak poranek.

¹⁸Będziesz bezpieczny, bo jest nadzieja; będziesz się rozglądać i spoczywać w bezpieczeństwie.

¹⁹Będziesz leżeć, a nikt cię nie przestraszy, i wielu będzie zabiegać o twoją łaskę.

²⁰Ale oczy bezbożnych będą się gasić, a ucieczka im umknie; ich nadzieja stanie się ostatnim westchnieniem."