Job 15

¹Toen antwoordde Elifaz de Temaniet:

²"Zou een wijze man antwoorden met lege gedachten, of zijn buik vullen met de hete oostenwind?

³Zou hij twisten met nuteloze woorden, met redenen die geen waarde hebben?

⁴Maar gij ondermijnt zelfs de vroomheid en belemmert de toewijding aan God.

⁵Uw zonde spoort uw mond aan; gij aanvaardt de tong van de sluwerd.

⁶Uw eigen mond veroordeelt u, niet de mijne; uw eigen lippen getuigen tegen u.

⁷"Zijt gij de eerste mens die ooit geboren is? Zijt gij voortgebracht vóór de heuvelen?

⁸Luistert gij af op Gods raadsvergadering? Bezit gij het monopolie op wijsheid?

⁹Wat weet gij dat wij niet weten? Welke inzichten hebt gij die wij niet hebben?

¹⁰De grijsaard en de bejaard zijn aan onze zijde, mannen nog ouder dan uw vader.

¹¹Zijn Gods troostingen voor u niet voldoende, woorden zachtjes tot u gesproken?

¹²Waarom heeft uw hart u meegevoerd, en waarom flitsen uw ogen,

¹³zodat gij uw toorn tegen God uit en zulke woorden uit uw mond giet?

¹⁴"Wat zijn sterfelijken, dat zij zuiver zouden kunnen zijn, of die uit een vrouw geboren zijn, dat zij rechtvaardig zouden kunnen zijn?

¹⁵Indien God geen vertrouwen stelt in Zijn heiligen, indien zelfs de hemelen niet zuiver zijn in Zijn ogen,

¹⁶hoeveel minder sterfelijken, die laag en bedorven zijn, die het kwaad als water opdrinken!

¹⁷"Luister naar mij en ik zal het u uitleggen; laat mij u vertellen wat ik heb gezien,

¹⁸wat de wijzen hebben verklaard, niets verbergende van wat zij van hun voorouders hebben ontvangen

¹⁹(aan wie alleen het land werd gegeven toen geen buitenlanders onder hen woonden):

²⁰Al zijn dagen lijdt de goddeloze man aan kwelling, de meedogenloze man gedurende al de jaren die voor hem zijn opgeslagen.

²¹Verschrikkelijke geluiden vullen zijn oren; wanneer alles goed lijkt, vallen plunderaars hem aan.

²²Hij wanhopt eraan te ontsnappen uit het rijk der duisternis; hij is gemerkt voor het zwaard.

²³Hij dwaalt rond op zoek naar voedsel als een gier; hij weet dat de dag der duisternis nabij is.

²⁴Nood en angst vervullen hem met verschrikking; rampen overweldigen hem, als een koning gereed om aan te vallen,

²⁵omdat hij zijn vuist tegen God schudt en zich tegen de Almachtige beroemt,

²⁶brutaal tegen Hem aanstormend met een dik, sterk schild.

²⁷"Hoewel zijn gezicht bedekt is met vet en zijn lenden zwellen van het vlees,

²⁸zal hij verwoeste steden en huizen bewonen waar niemand leeft, huizen die tot puin vervallen.

²⁹Hij zal niet langer rijk zijn en zijn rijkdom zal niet blijven bestaan, noch zullen zijn bezittingen zich over het land uitstrekken.

³⁰Hij zal niet ontsnappen aan de duisternis; een vlam zal zijn uitlopers verdorren, en de adem van Gods mond zal hem wegvoeren.

³¹Laat hem zichzelf niet bedriegen door vertrouwen op wat waardeloos is, want hij zal niets in ruil daarvoor krijgen.

³²Voor zijn tijd zal hij verwelken, en zijn takken zullen niet bloeien.

³³Hij zal zijn als een wijnstok waarvan de onrijpe druiven zijn afgerukt, als een olijfboom die zijn bloesem afwerpt.

³⁴Want de samenleving van de goddelozen zal onvruchtbaar zijn, en vuur zal de tenten van hen die geschenken liefhebben verteren.

³⁵Zij ontvangen onheil en baren kwaad; hun baarmoeder vormt bedrog."