Job 22

¹En Elifaz, de Temaniet, antwoordde en zei: --

²Is een mens God voordelig, omdat een wijze man zich zelf voordelig is?

³Is het een vergenoeging voor de Almachtige dat gij rechtvaardig zijt? Is het winst dat gij uw wegen volmaakt maakt?

⁴Vanwege uw ontzag redeneert Hij met u? Hij gaat met u in het gericht:

⁵Is uw boosheid niet groot? En er is geen einde aan uw ongerechtigdheden.

⁶Want gij hebt van uw broeder om niet een pand genomen, En de kleding van de naakten hebt gij uitgetrokken.

⁷Gij hebt den moeielijken niet water te drinken gegeven, En van de hongerigen hebt gij brood ingehouden.

⁸Als voor de man van macht -- hij heeft de aarde, En de aanvaarde van aangezicht -- hij woont daarin.

⁹Weduwen hebt gij leeg heen gezonden, En de armen van de wezen zijn gekneuzd.

¹⁰Daarom zijn rond om u strikken, En verschrikking verschrikt u plotseling.

¹¹Of duisternis -- gij ziet niet, En overvloed van wateren bedekt u.

¹²Is God niet hoog in de hemel? En zie de top der sterren, dat zij hoog zijn.

¹³En gij hebt gezegd: Wat heeft God geweten? Door duisternis oordeelt Hij?

¹⁴Dichte wolken zijn Hem een verborgen plaats, En Hij ziet niet; En de cirkel der hemelen wandelt Hij gewoonlijk,

¹⁵Het pad van de eeuwigheid onderhoudt gij, dat de mannen der ongerechtigheid hebben betreden?

¹⁶Die plotseling werden afgesneden, Een vloed is over hun grondslag uitgegoten.

¹⁷Die tot God zeggen: Wijk van ons af, En wat doet de Almachtige hun?

¹⁸En Hij heeft hun huizen met goed vervuld: (En de raad der goddelozen is verre van mij.)

¹⁹Zie, de rechtvaardigen en zij verblijden zich, En de onschuldigen spotten over hen,

²⁰Voorwaar, ons vermogen is niet uitgeroeid, En hun voornaamheid heeft het vuur verslonden.

²¹Maakt gijzelf bekend, ik bid u, met Hem, En zijt in vrede, Daardoor uw toeneming is goed.

²²Ontvangt, ik bid u, van Zijn mond een wet, En stelt Zijn spreuken in uw hart.

²³Indien gij tot de Almachtige wederkeeert, zijt gij gebouwd, Gij doet ongerechtigheid ver weg uit uw tenten.

²⁴Opdat gij op het stof een verdediging stelt, En op een rots der dalen een bedekking.

²⁵En de Almachtige is uw verdediging geweest, En zilver is u sterkte.

²⁶Want dan verneemt gij behagen aan de Almachtige, En hebt gij uw aangezicht tot God opgeheven,

²⁷Gij doet smeking tot Hem, En Hij hoort u, En uw geloften volbrengt gij.

²⁸En gij spreekt een zeggen uit, En het wordt u gevestigd, En over uw wegen is licht gegloren.

²⁹Want zij hebben laag gemaakt, En gij zegt: Verheff. En de gebogen ogen reddt Hij.

³⁰Hij bevrijdt den niet onschuldige, Ja, hij is bevrijdt Door de zuiverheid van uw handen.