Job 23

¹Toen antwoordde Job:

²"Ook vandaag nog is mijn klacht bitter; zijn hand is zwaar ondanks mijn gekreun.

³Och, dat ik wist waar ik hem kon vinden; dat ik tot zijn verblijfplaats kon gaan!

⁴Ik zou mijn zaak voor hem uiteen zetten en mijn mond vol argumenten maken.

⁵Ik zou willen weten wat hij mij zou antwoorden, en begrijpen wat hij tot mij zou zeggen.

⁶Zou hij zich tegen mij verzetten met kracht? Neen, hij zou geen aanklacht tegen mij indienen.

⁷Daar kan de rechtvaardige hun onschuld voor hem bewijzen, en daar zou ik voor eeuwig verlost zijn van mijn rechter.

⁸"Maar ga ik naar het oosten, hij is daar niet; ga ik naar het westen, ik vind hem niet.

⁹Werkt hij in het noorden, ik zie hem niet; keert hij zich naar het zuiden, ik krijg geen glimp van hem te zien.

¹⁰Maar hij kent de weg die ik ga; als hij mij heeft beproefd, zal ik als goud te voorschijn komen.

¹¹Mijn voeten zijn nauwkeurig zijn stappen gevolgd; ik heb zijn weg gehouden zonder ervan af te wijken.

¹²Ik ben niet afgeweken van de geboden zijner lippen; ik heb de woorden zijns monds meer gekoesterd dan mijn dagelijks brood.

¹³"Maar hij staat alleen, en wie kan tegen hem ingaan? Hij doet wat hij wil.

¹⁴Hij voert zijn uitspraak tegen mij uit, en vele zulke voornemen heeft hij nog in petto.

¹⁵Daarom ben ik voor hem ontsteld; wanneer ik alles dit overdenk, vrees ik hem.

¹⁶God heeft mijn hart flauw gemaakt; de Almachtige heeft mij ontsteld.

¹⁷Toch ben ik niet het zwijgen opgelegd door de duisternis, door de dichte duisternis die mijn aangezicht bedekt.