Job 29

¹En Job vervolgde zijn spreuken en zeide: --

²Wie zou mij maken als in de voorbije maanden, Als in de dagen waarin God mij bewaarde?

³Toen Hij Zijn lamp over mijn hoofd deed schijnen, Bij Zijn licht wandelde ik door de duisternis.

⁴Gelijk ik was in de dagen van mijn volwassenheid, En Gods raad over mijn tent.

⁵Toen nog de Almachtige met mij was. Rondom mij -- mijn jonge kinderen,

⁶Toen ik mijn voetsporen waste met boter, En de vaste rots mij rivieren van olie gaf.

⁷Toen ik uitging naar de poort der stad, Op het brede plein bereidde ik mijn zetel.

⁸Mij hebben gezien de jongelingen, en zij zijn verborgen geworden, En de ouden zijn opgestaan -- zij stonden op.

⁹Vorsten hebben zich inhoudend getoond in woorden, En een hand legden zij op hun mond.

¹⁰De stem der leiders is verborgen geworden, En hun tong aan het gehemelte gekleefd.

¹¹Want het oor hoorde en verklaarde mij gelukkig, En het oog heeft gezien en getuigde voor mij.

¹²Want ik verlaste de ellendige die riep, En de wees die geen helper had.

¹³De zegen van de verloren man kwam op mij, En het hart van de weduwe deed ik zingen.

¹⁴Gerechtigheid heb ik aangedaan, en zij bekleedde mij, Als een gewaad en een diadeem mijn recht.

¹⁵Ogen ben ik voor de blinden, En voeten voor de lammen ben ik.

¹⁶Een vader ben ik voor de nooddruftigen, En de zaak die ik niet kende onderzoek ik.

¹⁷En ik verbrijzel de kaken van de boosdoeners, En uit zijn tanden ruk ik de buit.

¹⁸En ik zei: Met mijn nest zal ik verscheiden, En als het zand zal ik de dagen vermenigvuldigen.

¹⁹Mijn wortel is open naar de wateren, En dauw overnacht op mijn tak.

²⁰Mijn eer is vers bij mij, En mijn boog in mijn hand wordt vernieuwd.

²¹Tot mij hebben zij geluisterd, Ja, zij wachten en zwijgen voor mijn raad.

²²Na mijn woord veranderen zij niet, En op hen druipt mijn rede.

²³En zij wachten op mij als op regen, En hun mond openen zij wijd als voor de naderegen.

²⁴Ik lach tot hen -- zij geloven het niet, En het licht van mijn aangezicht laat ik niet vallen.

²⁵Ik kies hun weg en zit als hoofd, En ik woon als een koning in een troop, Als trooster van rouwenden.