Job 39

¹Czy znasz czas rozrodczy kozic górskich? Czy obserwujesz, gdy łania rodzi swoją młódź?

²Liczysz miesiące ich ciąży? Czy znasz czas ich porodu?

³Przylegają do ziemi i wydają na świat swoje młode; bóle porodowe ich kończy się.

⁴Ich młode silnieją i rosną na pustkowiach; opuszczają matkę i nie powracają do niej.

⁵Kto wypuścił na wolność dziką osła? Kto rozwiązał jego więzy?

⁶Ja dałem mu pustynię za jego dom, słone pustkowia za jego siedlisko.

⁷Wyśmiewa się wrzawie w mieście; nie słyszy głosu poganiającego.

⁸Wędruje po wzgórzach szukając pastwiska i poszukując wszystkiego, co jest zielone.

⁹Czy dzikie bydło zgodzi się ci służyć? Czy będzie nocować przy twojych żłobach?

¹⁰Czy możesz je przywiązać do bruzdy za pomocą jarzma? Czy będzie ci orać doliny?

¹¹Czy możesz polegać na jego wielkiej sile? Czy pozostawisz mu swoją pracę?

¹²Czy możesz ufać, że przywiezie ci zboże i zbierze je na twoje miejsce młócenia?

¹³Skrzydła strusia trzepoczą radośnie, choć nie dorównują skrzydłom i piór bociana.

¹⁴Składa ona jaja na ziemi i pozwala im się grzać w piasku,

¹⁵nie bacząc na to, że stopa może je przygniotać, że zwierz dziki może je podeptać.

¹⁶Zachowuje się surowo wobec swoich młodych, jak gdyby nie były jej; nie troszczy się, że jej trud poszedł na marne,

¹⁷bo Bóg nie obdarzył jej mądrością i nie dał jej udziału w roztropności.

¹⁸Lecz gdy rozpośćiera swoje skrzydła do biegu, wyśmiewa konia i jeźdźca.

¹⁹Czy ty dajesz koniowi jego siłę albo odziewasz jego szyję trzepoczącą grzywą?

²⁰Czy ty sprawiasz, że skacze jak szarańcza, przerażając swym dumnym rżeniem?

²¹Pienia się gwałtownie, radując się ze swojej siły, i wbiegając w pole bitwy.

²²Śmieje się ze strachu, niczego się nie boi; nie cofuje się przed mieczem.

²³Kolanczyk trzeszczy przy jego boku, razem ze świetlistym grotom i włócznią.

²⁴W szaleńczym wzbudzeniu pożera ziemię; nie może stać nieruchomo, gdy grzmot trąby rozbrzmiewa.

²⁵Na głos trąby mówi: Aha! Z daleka wącha zapach bitwy, okrzyk dowódców i wrzawę bitwy.

²⁶Czy jastrząb bierze lot dzięki twojej mądrości i rozpośćiera swoje skrzydła ku południowi?

²⁷Czy orzeł leci na twoje rozkazy i buduje swe gniazdo wysoko?

²⁸Mieszka na urwiscie i tam nocuje; skalna skała jest jego twierdzą.

²⁹Stamtąd wygląda pokarmu; jego oczy widzą go z daleka.

³⁰Jego młode uczęszczają się krwią, a gdzie są pobitymi, tam jest ono.