Job 40

¹Potem Jehowa odrzekł się do Hioba i powiedział:

²Czyż ten, który zich oskarża, będzie się spierać z Wszechmogącym? Ten, który się kłóci z Bogiem, niech odpowie na to.

³Wtedy Hiob odrzekł się do Jehowy i powiedział:

⁴Oto, jestem mały i nic nie znaczę; Co ci odpowiem? Kładę rękę na usta moje.

⁵Raz już przemawiałem, i nie będę odpowiadać; Nawet dwa razy, ale nie będę mówić więcej.

⁶Wtedy Jehowa odrzekł się do Hioba z wichury i powiedział:

⁷Przepaś się teraz jak mąż: Będę cię pytać, a ty mi objaśnij.

⁸Czy chcesz unieważnić mój sąd? Czy chcesz mnie potępić, abyś się usprawiedliwił?

⁹Czy masz ramię jak Bóg? I czy możesz grzmieć głosem jak on?

¹⁰Przyozdobi się teraz wspaniałością i godnością; Przyoblecz się w honor i majestat.

¹¹Rozlej wybuchające gniewu twojego; I spójrz na każdego dumnego, i upokorz go.

¹²Spójrz na każdego dumnego i upokorz go; I stratuj bezbożników, gdziekolwiek stoją.

¹³Pochowaj ich w kurzu razem; Zwiąż ich twarze w ukrytym miejscu.

¹⁴Wtedy i ja będę ci wyznawać, że twoja własna ręka może cię zbawić.

¹⁵Oto behemot, którego uczyniłem równie dobrze jak ciebie; On żeruje na trawie jak wół.

¹⁶Patrzaj, jego siła jest w jego lędźwiach, I jego moc jest w mięśniach jego brzucha.

¹⁷Wznosi swój ogon jak cedr: Ścięgna jego ud są splecionymi razem.

¹⁸Jego kości są jak rurki mosiężne; Jego członki są jak pręty żelazne.

¹⁹On jest pierwszym z dzieł Boga: Tylko ten, który go stworzył, daje mu miecz.

²⁰Zapewnie góry niosą mu pokarm, Gdzie wszystkie zwierzęta polne się bawią.

²¹Leży pod drzewami lotosu, W ukryciu trzcinowiska i bagna.

²²Drzewa lotosu go osłaniają swym cieniem; Wierzby potoku go otaczają.

²³Patrzaj, jeśli rzeka wyleje się, on się nie trzęsie; Jest pewny siebie, choć Jordan nabrzmi nawet do jego ust.

²⁴Czy ktoś go złapie, gdy będzie czuwać, Czy przebije jego nos sidłem?