Job 6

¹I wtedy Job odpowiedział i rzekł:

²O, gdyby moja rozpacz mogła być zważona, a moja udręka włożona na szale!

³Wtedy byłaby cięższa niż piasek morski; przeto słowa moje są niepowściągliwe.

⁴Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, i ich jad pija mego ducha; groza Boża ustawia się przeciwko mnie.

⁵Czy osioł polny ryka, gdy ma trawę? czy wół wydaje głos nad swoją karmą?

⁶Czy się jada niesmaczne pożywienie bez soli? czyli jest jakaś posmak w białkach jajka?

⁷Dusza moja nie chce ich dotykać; są mi gadkie z odrazą moja.

⁸O, gdybym mógł dostąpić mojej prośby i aby Bóg dał mi moje życzenie!

⁹O, gdyby się Bogu podobało mnie przygnieść i rozciągnąć rękę swoją, aby mnie wytracił!

¹⁰Wtedy miałbym jeszcze pociechę i cieszył bym się boleściami śmierci, że nie zaparłem się słów Świętego.

¹¹Jakaż mam siłę, abym czekać mógł? i ile mogę czekać na koniec mój?

¹²Czy sił moich jest jak sił kamienia? czy ciało moje jest miedź?

¹³Niestem sobie pomocą, i roztropność jest mnie całkowicie odebrała.

¹⁴Kto wydaje przyjaciela swego na pastwę, boi się Wszechmocnego.

¹⁵Bracia moi zawiedli mnie jak potok, jak koryta potoków, które ustają:

¹⁶Które czernią się od lodu i w które pada śnieg;

¹⁷W czasie gorąca wychną i uschną; gdy się słońce nagrzeje, ginąc ze swych miejsc.

¹⁸Karawan zbacza ze ścieżki swojej; idą w pustynię i giną.

¹⁹Karawany Tema czekały, drogi Saby miały nadzieję,

²⁰Lecz zawiedli się, bo przyszli, a znaleźli dla siebie hańbę.

²¹Takie jesteście teraz dla mnie; widzicie biedę moją i boicie się.

²²Czyż powiedziałem: Dajcie mi coś? albo: Z majątku swojego ofiarujcie za mnie?

²³Albo: Wybawcie mnie z ręki nieprzyjaciela? albo: Odkupcie mnie z ręki ciemiężców?

²⁴Nauczcie mnie, a ja będę milczeć; i dajcie mi poznać, w czym się myliłem.

²⁵Jak są miłe słowa prawdy! ale jakoż są mocne dowody wasze?

²⁶Czy wy chcecie krytyką słowa moje poprawiać, gdy słowa rozpaczy są tylko wiatrem?

²⁷Wy byście nawet sierotę sprzedali za długi i przyjaciela gołą wymienialibyście.

²⁸Teraz więc raczcie się na mnie; bo prawdziwie nie będę kłamać wam w twarz.

²⁹Wróćcie proszę, nie będzie niesprawiedliwości; wróćcie, bo jeszcze moja sprawiedliwość zostaje.

³⁰Czy jest fałsz w języku moim? czyż rozum mój nie pozna złego?