Joel 1

¹Het woord des HEEREN dat tot Joël, den zoon van Petuel, gekomen is.

²Hoort dit, gij ouderlingen, en luistert, gij alle inwoners des lands. Is dit geschied in uw dagen, of ook in de dagen uwer vaderen?

³Vertelt het uw kinderen, en uw kinderen hun kinderen, en hun kinderen een ander geslacht.

⁴Wat de palmworm heeft overgelaten, heeft de sprinkhaan opgegeten; en wat de sprinkhaan heeft overgelaten, heeft de rupsworm opgegeten; en wat de rupsworm heeft overgelaten, heeft de kastworm opgegeten.

⁵Wordt wakker, gij dronkaards, en weent; en huilt, gij allen, die wijn drinkt, om der nieuwe wijn wille; want zij is uit uw mond afgesneden.

⁶Want een volk is over mijn land opgestaan, sterk en zonder getal; zijn tanden zijn leuwentanden, en hij heeft slagtanden van een groot leeuw.

⁷Hij heeft mijn wijnstok verwoest, en mijn vijgeboom ontschors; hij heeft dezelve geheel bloot gemaakt en weggeworpen; haar takken zijn wit geworden.

⁸Betreurt het gelijk een maagd, omgord met zakken, om den man harer jeugd.

⁹Het spijsoffer en het drankoffer zijn afgesneden van het huis des HEEREN; de priesters, dienaars des HEEREN, rouwen.

¹⁰Het veld is verwoest, het land treurt; want het graan is verwoest: de nieuwe wijn is verdord, de olie is bezweken.

¹¹Beschaamt u, gij landmannen; huilt, gij wingerdiers, over de tarwe en over de gerst; want de oogst des velds is verdorven.

¹²De wijnstok is verdord, en de vijgeboom is bezweken; de granaatappelboom, de palmboom ook, en de appelboom, ja, alle bomen des velds zijn verdord; want de vreugde is van de mensen kinderen verwelkt.

¹³Ommegord u, en betreurt het, gij priesters; huilt, gij dienaars des altaars; komt, blijft geheel de nacht in zakken, gij dienaars mijns Gods; want het spijsoffer en het drankoffer zijn ingehouden van het huis uws Gods.

¹⁴Heiligt een vasten, roept eene plegtige samenkomst uit, vergadert de ouderlingen en alle inwoners des lands in het huis des HEEREN, uws Gods, en roept tot den HEERE,

¹⁵Helaas over die dag! want de dag des HEEREN is nabij, en hij zal als een verwoesting van den Almachtige komen.

¹⁶Is het spijs niet voor onze ogen afgesneden, ja, vreugde en blijdschap uit het huis onzes Gods?

¹⁷Het zaad is onder zijn aarde rotte geworden, de schuren zijn verlaten, de pakhuizen zijn afgebroken; want het graan is verdord.

¹⁸Hoe zuchten de beesten! de kudden des vees zijn ontsteld, omdat zij geen weide hebben; ja, ook de schapen zijn versmaad.

¹⁹Tot U, o HEERE, zal ik roepen; want het vuur heeft de weiden der wildernis verslonden, en de vlam heeft alle bomen des velds verbrand.

²⁰Ook de beesten des velds roepen tot U; want de waterstromen zijn verdord, en het vuur heeft de weiden der wildernis verslonden.