Joel 2

¹Blaast de bazuin in Sion, en geeft een geluid te horen op mijn heilige berg: laat alle inwoners des lands bevend worden; want de dag des HEREN komt, want hij is nabij;

²Een dag van duisternis en van donkerheid, een dag van wolken en van dichte duisternis, als de morgen zich uitbreidt over de bergen: een groot volk en een sterk; dergelijks is er nooit geweest, en er zal ook na hem niet zijn, in de jaren van vele geslachten.

³Voor hun aangezicht verteert een vuur; en achter hen brandt een vlam: het land is als een hof van Eden voor hun aangezicht, en achter hen een woestijn der verwoesting; ja, en niets zal hun ontsnappen.

⁴De gestalte van hen is als de gestalte van paarden; en als ruiters, alzo zullen zij loopen.

⁵Gelijk het geruisch der wagens op de toppen der bergen zullen zij springen, gelijk het geruisch eener vlam des vuurs, die het stoppelland verteert, als een sterk volk in slagorde gesteld.

⁶Voor hun aangezicht zullen de volken zeer pijn lijden: alle aangezichten zullen zwartheid vergaderen.

⁷Zij zullen loopen als sterke mannen; zij zullen de muur beklimmen als krijgslieden; en ieder zal zijn weg gaan, en zij zullen hun geledingen niet breken.

⁸En de een zal den ander niet dringen; ieder zal in zijn pad wandelen; en wanneer zij op het zwaard vallen, zullen zij niet gewond worden.

⁹Zij zullen heen en weer loopen in de stad; zij zullen loopen op de muur, zij zullen beklimmen op de huizen; zij zullen naar binnen gaan door de vensters, gelijk een dief.

¹⁰Voor hun aangezicht zal de aarde beven; de hemelen zullen trillen: de zon en de maan zullen verduisterd worden, en de sterren zullen hun glans intrekken.

¹¹En de HEER zal zijn stem uitstoten voor zijn leger; want zijn legerplaats is zeer groot: want hij is sterk die zijn woord uitvoert: want de dag des HEREN is groot en zeer verschrikkelijk; en wie zal hem kunnen uitstaan?

¹²Daarom nu ook, zegt de HEER, keert u tot Mij weder met uw ganse hart, en met vasten, en met weenen, en met treuren.

¹³En scheurt uw hart, en niet uw klederen, en keert u tot de HEER, uw God: want Hij is genadig en barmhartig, langmoedig en van grote goedheid, en berouwt Hem de kwade daad.

¹⁴Wie weet, of Hij zich niet zal omkeeren en berouw hebben, en een zegen achter zich zal achterlaten; namelijk een spijsoffer en een drankoffer voor de HEER, uw God?

¹⁵Blaast de bazuin in Sion, heiligt een vasten, roept een plegtige samenkomst uit.

¹⁶Vergadert het volk, heiligt de gemeente, brengt de ouderlingen samen, vergadert de kinderen, en degenen die de borsten zuigen: laat de bruidegom zijn kamer uitgaan, en de bruid haar binnenvertrek.

¹⁷Laat de priesters, de dienaars des HEREN, weenen tussen de portaal en het altaar, en laat hen zeggen: Verschoon uw volk, o HEER, en geef uw erfenis niet ter smaadheid, opdat de heidenen heerschappij over hen zouden voeren: waarom zouden zij zeggen onder de volken: Waar is hun God?

¹⁸Dan zal de HEER ijverig zijn voor zijn land, en medelijden hebben met zijn volk.

¹⁹Ja, de HEER zal antwoorden en tot zijn volk zeggen: Ziet, Ik zend u graan, en most, en olie, en gij zult er van verzadigd worden; en Ik zal u niet meer ter smaadheid stellen onder de heidenen.

²⁰En Ik zal het noorderleger ver van u afvoeren, en Ik zal het in een dor en woest land drijven, met zijn aangezicht naar de oosterzee, en zijn achterdeel naar de uiterste zee, en zijn stank zal opkomen, en zijn kwade lucht zal opkomen, omdat hij grote dingen heeft gedaan.

²¹Vrees niet, o land; wees blijde en verblijd; want de HEER zal grote dingen doen.

²²Vreest niet, gij beesten des velds; want de weiden der woestijn zullen groeien, want de boom zal zijn vrucht dragen, de vijgeboom en de wijnstok zullen hun krachten geven.

²³En gij, kinderen van Sion, weest blijde en verblijd in de HEER, uw God; want Hij heeft u den vroegen regen in rechtvaardigheid gegeven, en Hij zal u de regen doen nederkomen, den vroegen regen en den lateren regen, in de eerste maand.

²⁴En de dorsvloeren zullen vol zijn van graan, en de kuipen zullen overvloeien van most en olie.

²⁵En Ik zal u de jaren vergoeden, die de sprinkhaan heeft opgegeten, en de knaagworm, en de eierloos insekt, en de honigdauw, mijn groot leger, dat Ik onder u heb gezonden.

²⁶En gij zult eten in overvloed, en verzadigd zijn, en den naam des HEREN, uws Gods, prijzen, Die zich wonderbaarlijk jegens u heeft gedragen; en mijn volk zal niet eeuwig beschaamd worden.

²⁷En gij zult weten, dat Ik in het midden van Israël ben, en dat Ik de HEER, uw God ben, en er geen ander is; en mijn volk zal niet eeuwig beschaamd worden.

²⁸En daarna zal het geschieden, dat Ik mijn Geest zal uitstorten over al het vlees; en uw zonen en uw dochteren zullen profeteren, uw oude lieden zullen dromen dromen, uw jonge lieden zullen gezichten zien.

²⁹En ook over de knechten en over de maagden zal Ik in die dagen mijn Geest uitstorten.

³⁰En Ik zal tekenen geven aan de hemel en aan de aarde: bloed en vuur en rookzuilen.

³¹De zon zal in duisternis verkeerd worden, en de maan in bloed, voor dat de grote en verschrikkelijke dag des HEREN komt.

³²En het zal geschieden, dat al wie den naam des HEREN aanroepen zal verlost worden; want op den berg Sion en in Jeruzalem zal verlossing zijn, gelijk de HEER gezegd heeft, en onder de overigen, die de HEER zal roepen.