John 10

¹Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u, wie niet door de deur in de schaapskooi ingaat, maar ergens anders opklautert, die is een dief en een rover.

²Maar wie door de deur ingaat, is de herder der schapen.

³De poortier opent voor hem; en de schapen horen zijn stem; en hij roept zijn eigen schapen bij naam en leidt hen uit.

⁴En wanneer hij zijn eigen schapen uitgeleid heeft, gaat hij voor hen uit, en de schapen volgen hem; want zij kennen zijn stem.

⁵Maar een vreemde zullen zij niet volgen, maar zij zullen voor hem vluchten; want zij kennen de stem der vreemden niet.

⁶Deze gelijkenis sprak Jezus tot hen; maar zij verstonden niet, wat de dingen waren, die Hij tot hen sprak.

⁷Toen zeide Jezus wederom tot hen, Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u, Ik ben de deur der schapen.

⁸Al wie voor Mij gekomen zijn, zijn dieven en rovers; maar de schapen hebben naar hen niet gehoord.

⁹Ik ben de deur; door Mij zal iemand, die ingaat, behouden worden, en zal ingaan en uitgaan, en weide vinden.

¹⁰De dief komt niet, dan opdat hij steelt, en slacht, en verderf aanricht; Ik ben gekomen, opdat zij het leven hebben, en het overvloedig hebben.

¹¹Ik ben de goede herder; de goede herder geeft zijn leven voor de schapen.

¹²Maar hij, die een loonarbeider is, en niet de herder, wiens de schapen niet zijn, ziet de wolf komen, en verlaat de schapen, en vlucht; en de wolf grijpt hen en strooit de schapen.

¹³De loonarbeider vlucht, omdat hij een loonarbeider is, en hem om de schapen niet gaat.

¹⁴Ik ben de goede herder, en Ik ken de Mijnen, en ben gekend der Mijnen.

¹⁵Gelijk de Vader Mij kent, ook ken Ik de Vader; en Ik geef mijn leven voor de schapen.

¹⁶En Ik heb nog andere schapen, die niet uit deze kooi zijn; ook diezelven moet Ik brengen, en zij zullen mijn stem horen; en er zal één kudde en één herder zijn.

¹⁷Daarom bemint Mij mijn Vader, omdat Ik mijn leven geef, opdat Ik het wederom neme.

¹⁸Niemand neemt het van Mij af; maar Ik geef het uit Mijzelf. Ik heb macht, het af te geven, en Ik heb macht, het wederom te nemen. Dit gebod heb Ik van mijn Vader ontvangen.

¹⁹Er was wederom verschil onder de Joden om deze woorden.

²⁰En velen uit hen zeiden, Hij heeft een demon en is waanzinnig; waarom hoort gij naar Hem?

²¹Anderen zeiden, Deze woorden zijn niet van een, die een demon heeft. Kan een demon de ogen der blinden openen?

²²En te Jeruzalem was het feest der inwijding, en het was winter.

²³En Jezus wandelde in de tempel in de zuilengang van Salomo.

²⁴Toen omringden de Joden Hem, en zeiden tot Hem, Hoe lang houdt Gij onze ziel in twijfel? Zijt Gij de Christus, zeg het ons openlijk.

²⁵Jezus antwoordde hun, Ik heb het u gezegd, en gij hebt niet geloofd; de werken, die Ik in de naam van mijn Vader doe, die getuigen van Mij.

²⁶Maar gij gelooft niet, omdat gij niet uit mijn schapen zijt, gelijk Ik u gezegd heb.

²⁷Mijn schapen horen mijn stem, en Ik ken hen, en zij volgen Mij.

²⁸En Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen in eeuwigheid niet verloren gaan, en niemand zal hen uit mijn hand rapen.

²⁹Mijn Vader, Die hen Mij gegeven heeft, is groter dan alles; en niemand kan hen uit de hand van mijn Vader rapen.

³⁰Ik en mijn Vader zijn één.

³¹Toen namen de Joden wederom stenen op, opdat zij Hem zouden stenigen.

³²Jezus antwoordde hun, Veel goede werken heb Ik u uit de Vader aangewezen; voor welk daarvan steenigt gij Mij?

³³De Joden antwoordden Hem, zeggende, Niet voor een goed werk stenigen wij U, maar voor godslastering; en omdat Gij, een mens zijnde, Jezelf tot God maakt.

³⁴Jezus antwoordde hun, Is het niet geschreven in uw wet, Ik heb gezegd, Gij zijt goden?

³⁵Zo Hij diegenen goden genoemd heeft, tot welke het woord Gods geschied is, en de Schrift kan niet verbroken worden;

³⁶Zegt gij van Hem, dien de Vader geheiligd en in de wereld gezonden heeft, Gij lastertert; omdat Ik gezegd heb, Ik ben Gods Zoon?

³⁷Zo Ik de werken van mijn Vader niet doe, gelooft Mij niet.

³⁸Maar zo Ik ze wel doe, al gelooft gij Mij niet, gelooft toch de werken; opdat gij bekend wordt en gelooft, dat de Vader in Mij is, en Ik in de Vader.

³⁹Daarom zochten zij Hem wederom te grijpen; maar Hij ontging hun hand.

⁴⁰En Hij ging wederom heen, aan gene zijde der Jordaan, ter plaatse waar Johannes eerst doopte; en aldaar bleef Hij.

⁴¹En velen kwamen tot Hem, en zeiden, Johannes, wel, heeft geen teken gedaan; maar al wat Johannes van Deze gezegd heeft, was waarachtig.

⁴²En velen geloofden aldaar op Hem.