John 10

¹Waarlijk, waarlijk, zeg Ik u, Hij die niet door de deur in de schaapskooi ingaat, maar van een ander kant opklimmt, die is een dief en een rover;

²en hij die door de deur ingaat, is de herder der schapen;

³hem doet de deurwachter openen, en de schapen horen zijn stem, en zijn eigen schapen roept hij bij naam, en leidt hen uit;

⁴en wanneer hij zijn eigen schapen uitgedreven heeft, gaat hij voor hen uit, en de schapen volgen hem, omdat zij zijn stem gekend hebben;

⁵en een vreemde zullen zij niet volgen, maar zullen voor hem vluchten, omdat zij de stem der vreemden niet gekend hebben.'

⁶Dit gelijkeniswoord sprak Jezus tot hen, en zij wisten niet wat de dingen waren die Hij tot hen sprak;

⁷Jezus zei daarom weder tot hen, 'Waarlijk, waarlijk, zeg Ik u -- Ik ben de deur der schapen;

⁸allen, zo velen als voor Mij gekomen zijn, zijn dieven en rovers, maar de schapen hebben hen niet gehoord;

⁹Ik ben de deur, door Mij, indien iemand ingaat, zal hij zalig worden, en zal ingaan en uitgaan en weide vinden.

¹⁰'De dief komt niet, dan opdat hij stele, en dode, en verderve; Ik ben gekomen opdat zij leven hebben, en zij hebben het overvloedig.

¹¹'Ik ben de goede herder; de goede herder legt zijn leven af voor de schapen;

¹²en de loonarbeider, en niet zijnde herder, wiens de schapen niet zijn, ziet de wolf komende, en verlaat de schapen, en vlucht; en de wolf vangt hen, en verstrooit de schapen;

¹³en de loonarbeider vlucht omdat hij een loonarbeider is, en hem om de schapen niet gaat.

¹⁴'Ik ben de goede herder, en Ik ken de mijnen, en ben gekend door de mijnen,

¹⁵gelijk als de Vader Mij kent, en Ik den Vader ken, en Mijn leven leg Ik af voor de schapen,

¹⁶en ik heb andere schapen die niet uit deze kooi zijn; ook die moet Ik brengen, en zij zullen Mijn stem horen, en er zal een kudde worden -- een herder.

¹⁷'Daarom bemint de Vader Mij, omdat Ik Mijn leven afleg, opdat Ik het weder neme;

¹⁸niemand neemt het van Mij, maar Ik leg het van Mijzelf af; Ik heb macht het af te leggen, en Ik heb macht het weder te nemen; dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.'

¹⁹Daarom ontstond weder tweedracht onder de Joden, om deze woorden,

²⁰en velen van hen zeiden, 'Hij heeft een demon, en is waanzinnig, waarom hoort gij hem?'

²¹anderen zeiden, 'Deze woorden zijn niet van een demonische; kan een demon blinden de ogen openen?'

²²En de inwijding in Jeruzalem kwam, en het was winter,

²³en Jezus wandelde in de tempel, in de portiek van Salomo,

²⁴de Joden, derhalve, kwamen om hem heen, en zeiden tot hem, 'Tot wanneer houdt gij onze ziel in spanning? Indien Gij de Christus zijt, zeg het ons vrijuit.'

²⁵Jezus antwoordde hun, 'Ik heb het u gezegd, en gij gelooft niet; de werken die Ik doe in de naam van Mijn Vader, die getuigen van Mij;

²⁶maar gij gelooft niet, want gij zijt niet van Mijn schapen,

²⁷gelijk als Ik tot u gezegd heb: Mijn schapen horen Mijn stem, en Ik ken hen, en zij volgen Mij,

²⁸en Ik geef hun eeuwig leven, en zij zullen nimmer verloren gaan -- in eeuwigheid, en niemand zal hen uit Mijn hand roven;

²⁹Mijn Vader, Die Mij gegeven heeft, is groter dan alles, en niemand kan uit de hand van Mijn Vader roven;

³⁰Ik en de Vader zijn één.'

³¹Daarom namen de Joden weder stenen op, opdat zij hem zouden stenigen;

³²Jezus antwoordde hun, 'Veel goede werken heb Ik u uit Mijn Vader getoond; om welk werk daarvan stenigt gij Mij?'

³³De Joden antwoordden hem, zeggende, 'Om een goed werk stenigen wij u niet, maar om godslastering, en omdat Gij, zijnde een mens, Jezelf tot God maakt.'

³⁴Jezus antwoordde hun, 'Is het niet in uw wet geschreven: Ik zeide, gij zijt goden?

³⁵Indien hij die het woord Gods hoorde, goden genoemd heeft, (en de Schrift kan niet verbroken worden,)

³⁶zegt gij van Hem, Dien de Vader geheiligd en in de wereld gezonden heeft -- Gij spreekt godslasterlijk, omdat Ik gezegd heb, Zoon van God ben Ik?

³⁷Indien Ik de werken van Mijn Vader niet doe, gelooft Mij niet;

³⁸en indien Ik ze doe, indien gij ook Mij niet gelooft, gelooft de werken, opdat gij kent en gelooft dat de Vader in Mij is, en Ik in Hem.'

³⁹Daarom zochten zij weder hem te vatten, en Hij ging uit hun hand,

⁴⁰en ging weder heen aan de overkant van de Jordaan, naar de plaats waar Johannes eerst doopte, en bleef aldaar,

⁴¹en velen kwamen tot Hem, en zeiden -- 'Johannes, inderdaad, heeft geen teken gedaan, en alles, zo veel als Johannes van Dezen gezegd heeft, was waarheid;'

⁴²en velen geloofden aan Hem aldaar.