John 3

¹Był zaś między faryzeuszami człowiek imieniem Nikodem, który był jednym z przywódców Żydów.

²Przyszedł do Jezusa w nocy i powiedział do niego: Rabi, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel, albowiem nikt nie mógłby czynić tych znaków, które czynisz, gdyby Bóg nie był z nim.

³Jezus powiedział do niego: Zaprawdę, powiadam tobie, jeśli człowiek nie narodzi się na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego.

⁴Nikodem powiedział do niego: Jakże może człowiek narodzić się, gdy jest stary? Czy może wejść po raz drugi do łona swojej matki i narodzić się znowu?

⁵Jezus odpowiedział: Zaprawdę, powiadam tobie, jeśli człowiek nie narodzi się z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego.

⁶To, co rodziło się z ciała, jest ciałem, a to, co rodziło się z Ducha, jest duchem.

⁷Nie dziw się, że powiedziałem tobie: Potrzeba wam narodzenia na nowo.

⁸Wiatr wieje tam, dokąd mu się podoba, i słyszysz jego głos, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie: tak jest ze wszystkimi, którzy narodzili się z Ducha.

⁹I Nikodem powiedział do niego: Jakże mogą być możliwe te rzeczy?

¹⁰Jezus odpowiedział: Ty jesteś nauczycielem Izraela, a nie wiesz tych rzeczy?

¹¹Zaprawdę, powiadam tobie, mówimy to, o czym wiemy; świadczymy o tym, co widzieliśmy; a wy nie przyjmujecie naszego świadectwa za prawdziwe.

¹²Jeśli nie wierzymy, gdy mówię wam o rzeczach ziemskich, jak uwierzycie, gdy będę mówił wam o rzeczach niebiańskich?

¹³I nikt nie wstąpił do nieba, tylko Ten, który zstąpił z nieba, Syn Człowieka.

¹⁴Jako wąż został wywyższony przez Mojżesza na pustyni, tak i Syn Człowieka musi być wywyższony:

¹⁵Aby wszyscy, którzy wierzą w niego, mieli życie wieczne.

¹⁶Bo Bóg tak umiłował świat, że dał swojego Syna Jedynorodzonego, aby każdy, kto wierzy w niego, nie zginął, ale miał życie wieczne.

¹⁷Bóg nie wysłał swojego Syna na świat, aby sądził świat, ale aby świat miał zbawienie przez niego.

¹⁸Kto wierzy w niego, nie podlega sądowi; lecz kto nie wierzy, już został osądzony, bo nie wierzył w imię Jedynorodzonego Syna Bożego.

¹⁹A to jest sąd: światło przyszło na świat, a ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo ich czyny były złe.

²⁰Każdy, kto czyni zło, nienawidzi światła i nie przychodzi do światła, aby nie było widać jego czynów.

²¹Lecz kto czyni prawdę, przychodzi do światła, aby widać było, że jego czyny zostały dokonane w Bogu.

²²Po tych rzeczach Jezus i jego uczniowie poszli do ziemi Judei, i przebywał tam z nimi przez jakiś czas, udzielając chrztu.

²³Jan zaś chrzcił w Aenon niedaleko Salim, bo było tam wiele wody; i ludzie przychodzili i byli chrzczeni.

²⁴Albowiem w tym czasie Jan jeszcze nie został wtrącony do więzienia.

²⁵Powstała zaś kwestia między uczniami Jana i Żydem o oczyszczaniu.

²⁶Poszli do Jana i powiedzieli do niego: Rabi, Ten, który był z tobą po drugiej stronie Jordanu, o którym ty świadczyłeś, teraz udziela chrztu, i wszyscy przychodzą do niego.

²⁷Jan odpowiedział: Człowiek nie może mieć niczego, jeśli nie zostanie mu dane z nieba.

²⁸Sami świadczycie, że powiedziałem: Ja nie jestem Mesjaszem. Co powiedziałem, to że jestem posłany przed Mesjaszem.

²⁹Kto ma pannę młodą, jest женихом; lecz przyjaciel pana młodego, który stoi obok niego i słucha go, raduje się bardzo z powodu głosu pana młodego: taka jest moja radość, i jest ona doskonała.

³⁰Jemu trzeba rosnąć, a mnie upadać.

³¹Kto przychodzi z nieba, jest wyższy od wszystkich; kto przychodzi z ziemi, jest z ziemi i z ziemi pochodzą jego słowa; Kto przychodzi z nieba, jest ponad wszystkim.

³²Świadczy o tym, co widział i co słyszał; a nikt nie przyjmuje jego świadectwa za prawdziwe.

³³Kto przyjmuje jego świadectwo, potwierdza, że Bóg jest prawdziwy.

³⁴Bowiem Ten, którego Bóg posłał, mówi słowa Boże; Bóg nie daje mu Ducha w miarze.

³⁵Ojciec miłuje Syna i wszystko dał w jego ręce.

³⁶Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie zobaczy życia; gniew Boży pozostaje na nim.