John 3

¹Był między faryzeuszami człowiek imieniem Nikodem, przywódca żydowski:

²Ten przyszedł do Jezusa w nocy i powiedział Mu: Rabbi, wiemy, że jesteś nauczycielem, który przyszedł od Boga; albowiem nikt nie może czynić tych cudów, które Ty czynisz, jeśli Bóg z nim nie będzie.

³Jezus odpowiedział i powiedział mu: Zaprawdę, zaprawdę, mówię ci, jeśli ktoś nie narodzi się na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego.

⁴Nikodem powiedział Mu: Jak może człowiek narodzić się, będąc stary? Czy może wejść po raz drugi do łona matki swoje i narodzić się?

⁵Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę, mówię ci, jeśli ktoś nie narodzi się z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.

⁶Co się narodzi z ciała, jest ciałem; a co się narodzi z Ducha, jest duchem.

⁷Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam narodzić się na nowo.

⁸Wiatr wieje, gdzie chce, i słyszysz głos jego, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; tak jest ze każdym, który narodzony jest z Ducha.

⁹Nikodem odpowiedział i powiedział Mu: Jak to możliwe?

¹⁰Jezus odpowiedział i powiedział mu: Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz?

¹¹Zaprawdę, zaprawdę, mówię ci, mówimy to, co wiemy, i świadczymy o tym, co widzieliśmy; a wy nie przyjmujecie naszego świadectwa.

¹²Jeśli nie wierzycie rzeczom ziemskim, które wam mówię, jak wierzyć będziecie rzeczom niebiańskim?

¹³I nikt nie wszedł do nieba, prócz Tego, który zszedł z nieba, to jest Syna człowieczego, który jest w niebie.

¹⁴I jako Mojżesz podniósł węża na pustyni, tak Syn człowiecki musi być podniesiony:

¹⁵Aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

¹⁶Albowiem Bóg tak umiłował świat, że Syna swego jedynorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

¹⁷Albowiem Bóg nie posłał Syna swego na świat, aby świat potępić, ale aby świat przez Niego zbawiony był.

¹⁸Kto w Niego wierzy, nie jest potępiony; a kto nie wierzy, już jest potępiony, bo nie wierzył w imię jedynorodzonego Syna Bożego.

¹⁹A to jest sąd, że światło przyszło na świat, a ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo złe były ich czyny.

²⁰Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie przychodzi do światła, żeby czyny jego nie były ujawnione.

²¹Ale kto czyni prawdę, przychodzi do światła, aby jego czyny były objawione, że w Bogu są wykonane.

²²Po tym Jezus i Jego uczniowie przyszli do ziemi Judei; i tam przebywał z nimi i chrzciła.

²³A John również chrzciła w Aenon blisko Salim, bo tam było wiele wody; i przychodzili i byli chrzeszeni.

²⁴Albowiem Jan nie był jeszcze wrzucony do więzienia.

²⁵Wywiązała się tedy kwestia pomiędzy uczniami Jana a żydami o oczyszczeniu.

²⁶I przyszli do Jana i powiedzieli mu: Rabbi, Ten, który był z tobą po drugiej stronie Jordanu, któremu ty świadczyłeś, oto On chrzczi i wszyscy do Niego przychodzą.

²⁷Jan odpowiedział i powiedział: Człowiek nie może otrzymać niczego, jeśli mu to nie będzie dane z nieba.

²⁸Wy sami mnie świadczycie, że powiedziałem: Ja nie jestem Chrystusem, ale jestem wysłany przed Nim.

²⁹Kto ma pannę młodą, jest oblubieńcem; a przyjaciel oblubieńca, który stoi i słucha go, wielce się raduje głosem oblubieńca; ta więc radość moja jest wypełniona.

³⁰Jemu trzeba rosnąć, mnie zaś trzeba się zmniejszać.

³¹Który z góry pochodzi, nad wszystkim jest; który z ziemi jest, z ziemi pochodzi i mówi o rzeczach ziemi; który z nieba przychodzi, nad wszystkim jest.

³²A co widział i słyszał, o tym świadczy; a nikt nie przyjmuje świadectwa jego.

³³Kto przyjął świadectwo jego, złożył pieczęć, że Bóg jest prawdziwy.

³⁴Albowiem Ten, którego Bóg posłał, mówi słowa Boże; bo nie daje Bóg Ducha nie mierką.

³⁵Ojciec miłuje Syna i wszystko dał w ręce Jego.

³⁶Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; a kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia; ale gniew Boży ciąży na nim.