John 3

¹Był tedy między Faryzeuszami człowiek imieniem Nikodemus, przywódca Żydów.

²Przyszedł on do Jezusa nocą i rzekł mu: Rabbinie, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; niemożliwe bowiem byłoby, aby ktoś mógł czynić te znaki, które Ty czynisz, gdyby Bóg z nim nie był.

³Jezus odpowiedział mu: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeśli ktoś nie narodził się na nowo, nie może widzieć Królestwa Bożego.

⁴Nikodemus powiedział do niego: Jak może się człowiek narodzić, będąc stary? Czy może wejść po raz drugi do łona matki swej i się narodzić?

⁵Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeśli ktoś nie narodził się z wody i Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego.

⁶To, co się narodziło z ciała, jest ciałem; a to, co się narodziło z Ducha, jest duchem.

⁷Nie dziw się, że powiedziałem ci: Musicie się narodzić na nowo.

⁸Wiatr wieje dokąd chce, i słyszysz jego szum, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie. Tak jest z każdym, który się narodził z Ducha.

⁹Nikodemus odpowiedział mu: Jak to może być?

¹⁰Jezus odparł: Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie rozumiesz?

¹¹Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, że mówimy to, co wiemy, i świadczymy o tym, co widzieliśmy, a wy naszego świadectwa nie przyjmujecie.

¹²Jeśli wam nie wierzycie, gdy mówię o rzeczach ziemskich, jak będziecie wierzyć, gdy będę mówić o rzeczach niebieskich?

¹³Nikt nie wstąpił do nieba, tylko ten, który zstąpił z nieba, Syn Człowieka.

¹⁴I jak Mojżesz wyniósł węża na pustyni, tak należy wynieść Syna Człowieka,

¹⁵aby każdy, kto w niego wierzy, miał życie wieczne.

¹⁶Albowiem Bóg tak umiłował świat, że Syna Swojego jedynego dał, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

¹⁷Bowiem Bóg nie posłał Syna Swojego na świat, aby świat potępił, ale aby świat przez niego był zbawiony.

¹⁸Kto w niego wierzy, nie podlega potępieniu; kto zaś nie wierzy, już potępiony jest, bo nie uwierzył w imię jedynego Syna Bożego.

¹⁹A to jest wyrok: światło przyszło na świat, ale ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo ich czyny były złe.

²⁰Albowiem każdy, kto czyni złe, nienawidzi światła i nie przychodzi do światła, aby jego czyny nie były ujawnione.

²¹Lecz kto czyni prawdę, ten przychodzi do światła, aby jego czyny były objawione, że w Bogu zostały uczynione.

²²Potem Jezus i Jego uczniowie poszli do krainy judejskiej, gdzie przebywał z nimi i chrzcił.

²³Jan też chrzcił w Enon koło Salim, bo tam było wiele wody, i przychodzili ludzie i chrzćili się.

²⁴(Bowiem Jan jeszcze nie był wrzucony do więzienia.)

²⁵Powstała więc sprzeczka między uczniami Jana a Żydem o oczyszczeniu.

²⁶I przyszli do Jana i powiedzieli mu: Rabbinie, ten, który był z tobą po drugiej stronie Jordanu, o którym ty świadczyłeś, oto on chrzcił i wszyscy do niego przychodzą.

²⁷Jan odpowiedział: Człowiek nie może przyjąć nic, jeśli nie będzie mu dane z nieba.

²⁸Sami świadczycie o mnie, że powiedziałem: Ja nie jestem Mesjaszem, ale jestem posłany przed Nim.

²⁹Który ma pannę, jest женихом; a przyjaciel жениха, który stoi i go słucha, raduje się wielce głosem жenicha. I ta radość moja jest spełniona.

³⁰On musi się powiększać, a ja muszę się zmniejszać.

³¹Który z góry przychodzi, jest ponad wszystko; który jest z ziemi, z ziemi jest i mówi, co pochodzi z ziemi. Który z nieba przychodzi, jest ponad wszystko.

³²On świadczy o tym, co widział i słyszał, a nikt nie przyjmuje jego świadectwa.

³³Kto przyjął jego świadectwo, ten przypieczętował, że Bóg jest prawdziwy.

³⁴Bowiem ten, którego Bóg posłał, mówi słowa Boże; nie miarą bowiem daje Bóg Ducha.

³⁵Ojciec miłuje Syna i wszystko dał mu w ręce.

³⁶Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie posłucha Syna, nie zobaczy życia, ale gniew Boży pozostaje na nim.