John 6

¹Po tych rzeczach Jezus odszedł na drugą stronę morza Galilejskiego, czyli morza Tyberiady.

²A wielki tłum ludzi szedł za Nim, ponieważ widział znaki, które czynił nad chorymi.

³Wówczas Jezus wszedł na górę i siedział tam ze swoimi uczniami.

⁴Przybliżało się święto Paschy, święto Żydów.

⁵Podniósłszy oczy, Jezus zobaczył wielki tłum ludzi zbliżający się do Niego i powiedział do Filipa: Skąd kupim chleb, aby jedli ci ludzie?

⁶Powiedział to, doświadczając go; albowiem sam wiedział, co będzie czynić.

⁷Filip odpowiedział Mu: Chleba za dwieście denarów nie byłoby dość, aby każdy z nich dostał chociaż po mału.

⁸Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, powiedział do Jezusa:

⁹Jest tu chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie rybki; ale co to dla tylu ludzi?

¹⁰Jezus powiedział: Kaźcie ludziom usiąść. Na tym miejscu było wiele trawy. Usiadło więc ludzi około pięciu tysięcy.

¹¹Wówczas Jezus wziął chleby i, dzięki uczyniwszy Bogu, wydawał uczniom, a uczniowie tym, którzy siedzieli; podobnie i z ryb, ile chcieli.

¹²A gdy się najedzili, powiedział Jezus do uczniów swoich: Zbierzcie pozostałe skrawki, aby nic się nie zmarnowało.

¹³Zebrali więc i napełnili dwanaście koszy skrawkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które pozostały tym, którzy jedli.

¹⁴Ludzie zaś, widząc znak, który Jezus uczynił, mówili: To jest prawdziwie prorok, który miał przyjść na świat.

¹⁵Jezus zaś, poznavszy, że mają Go wziąć i uczynić Go królem, odszedł znowu sam na górę.

¹⁶Gdy się ściemniło, uczniowie Jego zeszli do morza;

¹⁷I wsiadłszy do łodzi, płynęli przez morze ku Kafarnaum. Już była ciemność, a Jezus nie przyszedł do nich.

¹⁸Morze zaś poruszało się wiatrem silnym, który wiał.

¹⁹Pływając około trzech lub czterech mil, ujrzeli Jezusa idącego po morzu i przybliżającego się do łodzi; i bali się.

²⁰Lecz On powiedział do nich: To ja jestem, nie bójcie się.

²¹Chcieli więc wziąć Go do łodzi; i natychmiast łódź dotarła do ziemi, do której zmierzali.

²²Dnia następnego tłum, który stał po drugiej stronie morza, widział, że nie było tam żadnej innej łodzi, prócz jednej, i że Jezus nie wszedł z uczniami swoimi do tej łodzi, lecz że uczniowie jego odjechali sami.

²³Ale z Tyberiady przybyły inne łódki blisko miejsca, gdzie jedli chleb, gdy Pan dzięki uczynił.

²⁴Gdy więc tłum widział, że tam nie ma Jezusa ani uczniów Jego, wsiedli do łodzi i płynęli do Kafarnaum, szukając Jezusa.

²⁵I gdy Go znaleźli po drugiej stronie morza, powiedzieli do Niego: Rabbi, kiedy Tu przybyłeś?

²⁶Jezus odpowiedział im i powiedział: Prawdziwie, prawdziwie mówię wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleby i nasyciliście się.

²⁷Pracujcie nie na pokarm, który się marnuje, ale na pokarm, który trwa na wieki, który wam da Syn człowieka; albowiem tego Ojciec, Bóg, zapieczętował.

²⁸Powiedzieli więc do Niego: Co mamy czynić, aby działać dzieła Boga?

²⁹Jezus odpowiedział im i powiedział: To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał.

³⁰Powiedzieli więc do Niego: Jaki więc czynisz Ty znak, abyśmy widział i uwierzyli Tobie? Co działasz?

³¹Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Chleb z nieba dał im do jedzenia.

³²Jezus powiedział do nich: Prawdziwie, prawdziwie mówię wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba.

³³Chleb Boży jest ten, który zstępuje z nieba i daje życie światu.

³⁴Powiedzieli więc do Niego: Panie, daj nam zawsze tego chleba.

³⁵Jezus zaś powiedział do nich: Ja jestem chlebem życia. Kto przychodzi do Mnie, nie będzie głodował; i kto wierzy we Mnie, nigdy nie będzie pragnął.

³⁶Ale mówiłem wam, że widzieliście Mnie, a nie wierzycie.

³⁷Wszystko, co daje Mi Ojciec, do Mnie przyjdzie; i tego, który do Mnie przychodzi, nie wypędzę precz.

³⁸Albowiem zszedłem z nieba nie dla tego, aby czynić wolę moją, ale wolę Tego, który Mnie posłał.

³⁹A wola Tego, który Mnie posłał, jest taka, abym z wszystkiego, co dał Mi, nic nie stracił, ale aby to wskrzesił w dniu ostatnim.

⁴⁰A to jest wola Tego, który Mnie posłał: aby każdy, który widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne; i Ja go wskrzeszę w dniu ostatnim.

⁴¹Szeptali więc o Nim Żydzi, ponieważ powiedział: Ja jestem chlebem, który zszedł z nieba.

⁴²I mówili: Czyż to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jak więc mówi: Zszedłem z nieba?

⁴³Jezus odpowiedział im i powiedział: Nie szeptajcie między sobą.

⁴⁴Nikt nie może przyjść do Mnie, jeśli go Ojciec, który Mnie posłał, nie przyciągnie; i Ja go wskrzeszę w dniu ostatnim.

⁴⁵Napisane jest w prorokach: I wszyscy będą nauczeni od Boga. Każdy, który słyszał od Ojca i nauczył się, przychodzi do Mnie.

⁴⁶Nie to, żeby ktokolwiek widział Ojca, lecz Ten, który jest od Boga, On widział Ojca.

⁴⁷Prawdziwie, prawdziwie mówię wam: Kto wierzy we Mnie, ma życie wieczne.

⁴⁸Ja jestem chlebem życia.

⁴⁹Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli.

⁵⁰A ten chleb, który zstępuje z nieba, jest taki, że każdy, kto go jada, nie umrze.

⁵¹Ja jestem chlebem żywym, który zszedł z nieba. Jeśli ktokolwiek jada z tego chleba, będzie żył na wieki; a chleb zaś, który dam, jest ciałem moim, które dam za życie świata.

⁵²Żydzi więc kłócili się między sobą, mówiąc: Jak On może dać nam ciało swoje do jedzenia?

⁵³Jezus powiedział do nich: Prawdziwie, prawdziwie mówię wam: Jeśli nie będziecie jedzieć ciała Syna człowieka i pić krwi Jego, nie będziecie mieć życia w sobie.

⁵⁴Kto jada ciało moje i pije krew moją, ma życie wieczne; i Ja go wskrzeszę w dniu ostatnim.

⁵⁵Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem.

⁵⁶Kto jada ciało moje i pije krew moją, pozostaje we Mnie, a Ja w Nim.

⁵⁷Jak żywy Ojciec posłał Mnie i Ja żyję przez Ojca, tak i ten, który jada Mnie, będzie żył przez Mnie.

⁵⁸To jest chleb, który zszedł z nieba; nie taki, jak jedli ojcowie wasi mannę i pomarli. Kto jada ten chleb, będzie żył na wieki.

⁵⁹To powiedział Jezus w synagodze, nauczając w Kafarnaum.

⁶⁰Wielu więc z uczniów Jego, słysząc to, mówili: Twarde jest to słowo; kto go słuchać może?

⁶¹Jezus zaś, wiedząc w sobie, że uczniowie Jego szeptają o tym, powiedział do nich: Czy to was gorsży?

⁶²Cóż będzie, jeśli ujrzycie Syna człowieka wstępującego tam, gdzie był przedtem?

⁶³Duch jest tym, który ożywia; ciało nie wspomaga nic; słowa, które mówiłem wam, są duchem i są życiem.

⁶⁴Ale są między wami niektórzy, którzy nie wierzą. Jezus bowiem od początku wiedział, którzy nie wierzą, i który Go wyda.

⁶⁵I powiedział: Dlatego powiedziałem wam, że nikt nie może przyjść do Mnie, jeśli to nie będzie dane mu przez Ojca.

⁶⁶Od tego czasu wielu z uczniów Jego odeszło i już nie chodzili z Nim.

⁶⁷Jezus więc powiedział do dwunastu: Czy i wy chcecie odejść?

⁶⁸Szymon Piotr odpowiedział Mu: Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego;

⁶⁹A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Świętym Boga.

⁷⁰Jezus odpowiedział im: Czyż Ja nie wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem.

⁷¹Mówił o Judaszu, synu Szymona Iskariotskiego; ten bowiem miał Go wydać, jeden z dwunastu.