John 8

¹Maar Jezus ging naar de Olijfberg.

²En zeer vroeg in de morgen kwam hij wederom in de tempel, en al het volk kwam tot hem. En hij zat neder en onderwees hen.

³En de schriftgeleerden en de Farizeeën brachten een vrouw, in overspel ter dood bevonden. En zij stelden haar in het midden.

⁴En zij zeiden tot hem: Meester, deze vrouw is ter dood bevonden in het zeer feit van overspel.

⁵Nu heeft Mozes ons in de wet geboden, zulken te stenigen. Gij dan, wat zegt gij van haar?

⁶Dit zeiden zij, om Hem te verzoeken, opdat zij iets hadden om Hem te beschuldigen. Maar Jezus boog zich neer, en schreef met Zijn vinger op de aarde.

⁷Toen zij nu bleef vragen, richtte Hij zich op, en zei tot hen: Die onder u zonder zonde is, laat diens eerste steen op haar werpen.

⁸En wederom boog Hij zich neer, en schreef op de aarde.

⁹En zij, dat horende, gingen weg, een voor een, van de oudsten af tot de laatsten toe. En Jezus werd alleen gelaten, en de vrouw, die daar stond, in het midden.

¹⁰En Jezus richtte zich op, en zag niemand dan de vrouw. En Hij zei tot haar: Vrouw, waar zijn zij, uw beschuldigers? Heeft niemand u veroordeeld?

¹¹En zij zei: Niemand, Heere. En Jezus zei tot haar: Ook ik verdoem u niet; ga heen, en zondige niet meer.

¹²Wederom sprak Jezus tot hen, zeggende: Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht des levens hebben.

¹³De Farizeeën dan zeiden tot Hem: Gij getuigt van U zelf; Uw getuigenis is niet waar.

¹⁴Jezus antwoordde en zei tot hen: Hoewel Ik van Mijzelf getuig, Mijn getuigenis is waar; want Ik weet, waar Ik vandaan ben, en waar Ik heengaan; maar gij weet niet, waar Ik vandaan ben, noch waar Ik heengaan.

¹⁵Gij oordeelt naar het vlees; Ik oordeel niemand.

¹⁶En indien Ik oordeel, Mijn oordeel is waar; want Ik ben niet alleen, maar Ik en de Vader, die Mij gezonden heeft.

¹⁷En ook in uw wet is geschreven, dat de getuigenis van twee mensen waar is.

¹⁸Ik ben het, die van Mijzelf getuig, en de Vader, die Mij gezonden heeft, getuigt van Mij.

¹⁹Zij zeiden dan tot Hem: Waar is Uw Vader? Jezus antwoordde: Gij kent noch Mij, noch Mijn Vader; indien gij Mij gekend haddet, gij zoudt ook Mijn Vader gekend hebben.

²⁰Deze woorden sprak Jezus in het schatkamertje, onderwijzende in de tempel; en niemand greep Hem aan, want Zijn uur was nog niet gekomen.

²¹Jezus dan zei wederom tot hen: Ik ga heen, en gij zult Mij zoeken, en gij zult in uw zonden sterven. Waar Ik henga, kunt gij niet komen.

²²De Joden dan zeiden: Zal Hij Zich zelven doden, omdat Hij zegt: Waar Ik henga, kunt gij niet komen?

²³En Hij zei tot hen: Gij zijt van beneden; Ik ben van boven. Gij zijt van deze wereld; Ik ben niet van deze wereld.

²⁴Daarom zei Ik u, dat gij in uw zonden sterven zult; want indien gij niet gelooft, dat Ik het ben, zult gij in uw zonden sterven.

²⁵Zij zeiden dan tot Hem: Wie zijt Gij? En Jezus zei tot hen: Wat Ik u ook van het begin af gezegd heb.

²⁶Veel dingen heb Ik van u te spreken en te oordelen; maar Die Mij gezonden heeft, is waarachtig; en de dingen, welke Ik van Hem gehoord heb, die spreek Ik tot de wereld.

²⁷Zij verstonden niet, dat Hij hun van de Vader zeide.

²⁸Jezus dan zei tot hen: Wanneer gij de Zoon des mensen zult verhoogd hebben, dan zult gij weten, dat Ik het ben, en dat Ik niets van Mijzelf doe; maar gelijk Mijn Vader Mij geleerd heeft, aldus spreek Ik.

²⁹En Die Mij gezonden heeft, is met Mij; de Vader heeft Mij niet alleen gelaten, want Ik doe altijd de dingen, die Hem welbehaaglijk zijn.

³⁰Als Hij deze dingen sprak, geloofden velen in Hem.

³¹Jezus dan zei tot de Joden, die in Hem geloofd hadden: Indien gij in Mijn woord blijft, dan zijt gij waarlijk Mijn discipelen.

³²En gij zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.

³³Zij antwoordden Hem: Wij zijn het zaad van Abraham, en zijn niemand dienstbaar geweest. Hoe zegt Gij: Gij zult vrijgemaakt worden?

³⁴Jezus antwoordde hun: Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u, een ieder, die de zonde doet, is een dienstknecht der zonde.

³⁵En een dienstknecht blijft niet eeuwig in het huis; maar een zoon blijft eeuwig.

³⁶Indien dan de Zoon u vrijmaken zal, gij zult waarlijk vrij zijn.

³⁷Ik weet, dat gij het zaad van Abraham zijt; maar gij zoekt Mij te doden, omdat Mijn woord in u geen plaats heeft.

³⁸Ik spreek, wat Ik bij Mijn Vader gezien heb; en gij doet, wat gij bij uw vader gehoord hebt.

³⁹Zij antwoordden en zeiden tot Hem: Onze Vader is Abraham. Jezus zei tot hen: Indien gij kinderen van Abraham waart, gij zoudt de werken van Abraham doen.

⁴⁰Maar nu zoekt gij Mij te doden, een mens, die u de waarheid gesproken heb, die ik van God gehoord heb. Dit deed Abraham niet.

⁴¹Gij doet de werken van uw vader. Zij zeiden tot Hem: Wij zijn niet uit hoererij geboren; wij hebben één Vader, God.

⁴²Jezus dan zei tot hen: Indien God uw Vader ware, gij zoudt Mij liefhebben; want Ik ben van God uitgegaan en ben gekomen; want noch van Mijzelf ben Ik gekomen, maar Hij heeft Mij gezonden.

⁴³Waarom verstaatgij Mijn spraak niet? Omdat gij Mijn woord niet kunt hooren.

⁴⁴Gij zijt uit uw vader, den duivel, en wilt de begeerlijkheden van uw vader doen. Hij was een doodslager van het begin af, en staat niet in de waarheid, omdat geen waarheid in hem is. Wanneer hij een leugen spreekt, spreekt hij uit eigen middelen; want hij is een leugenaar, en de vader derzelve.

⁴⁵En omdat Ik de waarheid spreek, gelooft gij Mij niet.

⁴⁶Wie van u beschuldigt Mij der zonde? En indien Ik de waarheid spreek, waarom gelooft gij Mij niet?

⁴⁷Die van God is, hoort de woorden Gods; daarom hoort gij niet, omdat gij niet van God zijt.

⁴⁸De Joden antwoordden en zeiden tot Hem: Zeggen wij niet wel, dat Gij een Samaritaan zijt, en een demon hebt?

⁴⁹Jezus antwoordde: Ik heb geen demon; maar Ik eer Mijn Vader, en gij veracht Mij.

⁵⁰En Ik zoek niet Mijn eigen eer; er is Eene, die zoekt en oordeelt.

⁵¹Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u, indien iemand Mijn woord zal bewaren, hij zal de dood niet zien in eeuwigheid.

⁵²De Joden dan zeiden tot Hem: Nu weten wij, dat Gij een demon hebt. Abraham is gestorven, en de profeten; en Gij zegt: Indien iemand Mijn woord zal bewaren, hij zal de dood niet smaken in eeuwigheid.

⁵³Zijt Gij groter dan onze vader Abraham, die gestorven is? en de profeten zijn gestorven; wie maakt Gij U zelf?

⁵⁴Jezus antwoordde: Indien Ik Mijzelf eer, Mijn eer is niets; het is Mijn Vader, die Mij eert, van welke gij zegt: Hij is onze God.

⁵⁵En gij hebt Hem niet gekend; maar Ik ken Hem; en indien Ik zou zeggen, dat Ik Hem niet ken, zou Ik een leugenaar zijn, gelijk gij; maar Ik ken Hem en bewaar Zijn woord.

⁵⁶Abraham, uw vader, juichte, opdat hij Mijn dag zou zien; en hij zag hem, en verheugde zich.

⁵⁷De Joden dan zeiden tot Hem: Gij zijt nog geen vijftig jaren oud, en hebt Gij Abraham gezien?

⁵⁸Jezus zei tot hen: Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u, eer Abraham werd, ben Ik.

⁵⁹Zij nomen toen stenen op, om op Hem te werpen; maar Jezus verborg Zich, en ging uit de tempel, gaande door het midden van hen heen, en aldus ging Hij voorbij.